شوریست عجب در سر شوریده سران باز
یارب چه خبر میرسد از بیخبران باز
زد نوبتی چرخ مگر نوبت عشرت
بر درگه آن خسرو زرین کمران باز
بر دوش و سرم خرقه و دستار گران است
این هر دو گرونه بیکی رطل گران باز
چون قطره مگر روبسوی بحر نهادند
یک قافله دل گمشده بی پا و سران باز
شاید که بروی تو دگر باز نبیند
هر دیده که گردیده بروی دگران باز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به حال و هوای دل خود و شوریدگیاش میپردازد و از بیخبری دیگران نسبت به احساساتش سخن میگوید. او از چرخ زندگی و حالتی خوشبینانه نسبت به عشق یاد میکند، اما در عین حال بار سنگینی از خرقه و دستار بر دوش دارد که نمادی از درد و رنج است. شاعر در نهایت به جستجوی دل گمشدهاش اشاره میکند و میگوید که شاید دیگر کسی او را در جمع دیگران نبیند، چون دلش تنها و سردرگم است.
هوش مصنوعی: در دل مجنونان، شور و هیجانی عجیب وجود دارد. خدایا، چه بر سر آنها میآید که از حال بیخبران باخبرند؟
هوش مصنوعی: چرخ روزگار گاهی چرخش میکند و ممکن است نوبت شادی و خوشی به درگاه آن شاه زرین موی برسد.
هوش مصنوعی: بر دوش و سرم لباس پشمی و عمامه سنگینی هست که هر دو به اندازه یک رطل سنگین هستند.
هوش مصنوعی: یک گروه از دلهای سرگردان و بدون راه، مانند قطرهای هستند که به سوی دریا حرکت میکنند.
هوش مصنوعی: شاید دیگر هیچکس تو را نبیند، زیرا دیدهها دیگر به سمت دیگری خواهند رفت و متوجه تو نخواهند شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.