|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به محبوبی خطاب میکند که دل و دین خود را به دست دیگران سپرده است. او به احساسات عاشقانهاش اشاره میکند و از آتشسوزی که محبوب در دلش ایجاد کرده، حرف میزند. شاعر از محبوب میخواهد که دل خود را به دیگران نسپارد و با اشاره به خیانت ترک جفاجو، خواهان بازگشت او و جبران میشود. در این میان، شاعر دردمندی و عشق خود را به وضوح بیان میکند.
هوش مصنوعی: تو که دل ما را به اسارت گرفتهای و دل خود را به کسی دیگر سپردهای، با آتش عشق خود، همهٔ داشته ما را سوزاندهای.
هوش مصنوعی: تو دین و دل خود را به دوستان ما سپردهای یا اینکه به تو دین و دل خود را سپردهاند.
هوش مصنوعی: ای پرندهی دل من، تو را به تیرهای کمانداران ترک بسوزان. اجازه نده که دیگران زخمهای خود را به تو وارد کنند.
هوش مصنوعی: ما از تو خواهش میکنیم که اگر میتوانی، به ما نشان بده که چطور میتوانیم از دست آن شخصی که به ما آسیب رسانده است، انتقام بگیریم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.