جایی که زلف کافر تو سر برآورد

گرد از نهاد مؤمن و کافر برآورد

شکّر فراخ می‌شود آنجا که خنده‌ات

از تُنگ شکّرین تو شکّر برآورد

اندر هوای شکّر طوطی‌اساس تو

طوطیِّ جان من به هوس پر برآورد

از مهر آستان تو چون موی شد رهی

گر سر بُری ورا سر دیگر برآورد

از آرزوی قامت همچون صنوبرت

خود را دلم به شکل صنوبر برآورد

نزدیک شد که از لب همچون نبات تو

خط سبزه‌ای ز حلوا خوش‌تر برآورد

از غصه‌ها که می‌خورد از سرو قد تو

هر دم چنار دست به داور برآورد

زلف تو سَرفُروشده بنگر چه می‌کند

خاصه نعوذ باللَّه اگر سر برآورد

بس مفلسم ولی ز پی آب روی من

زین بحر چشم لعل تو گوهر برآورد

وز صحن روی من که پر از چین چو سفره است

خورشید چهرهٔ تو چو گل زر برآورد

خواهد که روی چون زر من تر شود از آنک

زین روی کار من چو زر تر برآورد

عنبر ز بحر خیزد و اکنون ز چشم من

بحری بدان دو زلف چو عنبر برآورد

هندوی ترک خویشم و این راز کس نگفت

جز آن‌که سر به دین قلندر برآورد

دانم خجل شوی چو کسی نام تو به‌جور

در پیش تخت صاحب اکبر برآورد

دستور فخر دین شرف‌الملک کز علو

قدر هنر به قبهٔ اخضر برآورد

از پرتو سنان که گل فتح از او شکفت

خار از دو دیدهٔ بت آزر برآورد

وز حسن اعتقاد ز درهای بتکده

در حد روم پایهٔ منبر برآورد

اسپش برای روشنی چشم اختران

گرد از زمین به دیدهٔ اختر برآورد

هر صبحدم فلک ز پی خوان خاص او

قرص زرین ز سفرهٔ خاور برآورد

آن را که سر ز حلقهٔ عهدش کشیده بود

زنجیربسته بر صفت در برآورد

یأجوج فتنه راه نیابد به موضعی

کز جزم خویش سد سکندر برآورد

ای خواجه‌ای که عدل تو از بهر حفظ خلق

دود از نهاد جور ستمگر برآورد

نرگس ز بهر بزمگهت جام زر نهد

بید از برای رزم تو خنجر برآورد

بی رای تو که عنصر پیروزی است نیست

فتحی که پادشاه مظفر برآورد

صدرا، خدایگانا، یک ره به روزگار

فرمان بده که کارک چاکر برآورد

زیرا که امر نافذ عالیِّ تو به‌دو

کار هرآن‌که گفت برآور برآورد

چندان بزی که از افق چرخ سرمه‌رنگ

دست فنا سپیدهٔ محشر برآورد