|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به پیچیدگیها و پارادوکسهای وجود اشاره میکند. او به کینههای انسانی اشاره میکند که در دلها جا دارد و میگوید که هیچ دلی واقعاً صاف و بیکینه نیست. همچنین، به حس حسادت و ناامیدی اشاره میکند و میافزاید که حتی در مناسبتهای مذهبی مانند روز جمعه، زیباییها و پاکیها در ظاهر وجود ندارد. در نهایت، با اشاره به درویش و خرقه پشمینه، به این نکته میرسد که حتی آنان نیز نمیتوانند خود را از زخمها و ناپاکیهای درون رها کنند. این اشعار بازتابی از ناهمگونیها و حقیقتهای تلخ زندگی انسانی است.
هوش مصنوعی: به周 خود نگاه کن که دلش از کینه پاک نیست. جز شیشه، در دل دیگری نیز دل پاکی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: تا کی باید تصویر زیبایت را در دل خود نگاه کنم؟ دل من هرگز از حسادت به آینه روشن آرام نمیگیرد.
هوش مصنوعی: هر بار که دیدهام شب جمعه با شراب درگیر است، فهمیدهام که حقیقت روز شنبه چندان صادق و خالص نیست.
هوش مصنوعی: همیشه در کار درویش، چیزی که به آن نیاز است، قابل دسترس نیست و درواقع، چیزهایی که ظاهر میشوند، همیشه با واقعیت یکی نیستند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.