داغ سودایم، به سوی سینهریشان میروم
درد عشقم، رو به دلهای پریشان میروم
رام عشقم، کی ز زیر تیغ قاتل میجهم؟
زخم جویم، سوی زهرآلودهنیشان میروم
میگریزم پا تهی، از صحبت آسودگان
درد و غم هرجا که باشد، رو به ایشان میروم
بانگ استغفار بر لب، دل به ساغر میدهم
سبحه بر کف، جانب زنارکیشان میروم
بر میان زنار دارم، گرچه نامم قدسی است
خویش پاکان و برهمن سوی خویشان میروم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج عشق سخن میگوید و توصیف میکند که به سوی دلهای پریشان و زخمخورده میرود. او با اشاره به نام قدسیاش، نشان میدهد که علیرغم پاکی خود، در جستجوی وصل به معشوق و درک درد و غم دیگران است. شاعر در نهایت، با استغفار و دعا کردن، به سوی افرادی میرود که در زنجیر غم و گناه گرفتارند. احساساتی چون عشق، دلتنگی و جستجوی آرامش در این کلام حکایت میشود.
هوش مصنوعی: من از عشق و آرزوهایم به سوی کسانی که دلشان شکسته است میروم و از درد عشقم به سمت دلهای درهمشکسته حرکت میکنم.
هوش مصنوعی: عشق من مانند یک آرامش است که نمیدانم چه زمانی از زیر تیغ یک قاتل بیرون میآیم. با زخمهایی که دارم، به سمت نیشهای زهرآلود میروم.
هوش مصنوعی: من بدون هیچگونه توشهای از درد و غم کسانی که آرام و آسودهاند دور میشوم و هرجا که باشند، به سمت آنها میروم.
هوش مصنوعی: خود را آماده توبه کردهام و در کنار آن دلم را به نوشیدنی سرگرم میکنم. در حالی که تسبیح در دست دارم، به سمت کسانی میروم که به ظواهر و ظلمات وابستهاند.
هوش مصنوعی: من در میان زنجیری هستم، هرچند که نامم مقدس است، به جهت پاکان و بندگان خدا، به سوی نزدیکان خود میروم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.