داغ سودایم، به سوی سینهریشان میروم
درد عشقم، رو به دلهای پریشان میروم
رام عشقم، کی ز زیر تیغ قاتل میجهم؟
زخم جویم، سوی زهرآلودهنیشان میروم
میگریزم پا تهی، از صحبت آسودگان
درد و غم هرجا که باشد، رو به ایشان میروم
بانگ استغفار بر لب، دل به ساغر میدهم
سبحه بر کف، جانب زنارکیشان میروم
بر میان زنار دارم، گرچه نامم قدسی است
خویش پاکان و برهمن سوی خویشان میروم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساسات عمیق خود سخن میگوید. او با اشتیاق و درد به سمت افرادی میرود که دچار پریشانی و درد عشق هستند. در مسیر خود، همواره با زخمها و رنجهایی مواجه است و به همین دلیل از آسودگی دوری میکند. او در حالی که در طلب بخشش است، به سمت کسانی که به اعتقادات و باورهای مذهبی پایبندند، میشتابد. شاعر ضمن اشاره به نام نیک خود، به جمع کسانی که در جستجوی معنویت و نزدیکی به خدا هستند، نزدیک میشود و از آنها درس میآموزد.
هوش مصنوعی: من از عشق و آرزوهایم به سوی کسانی که دلشان شکسته است میروم و از درد عشقم به سمت دلهای درهمشکسته حرکت میکنم.
هوش مصنوعی: عشق من مانند یک آرامش است که نمیدانم چه زمانی از زیر تیغ یک قاتل بیرون میآیم. با زخمهایی که دارم، به سمت نیشهای زهرآلود میروم.
هوش مصنوعی: من بدون هیچگونه توشهای از درد و غم کسانی که آرام و آسودهاند دور میشوم و هرجا که باشند، به سمت آنها میروم.
هوش مصنوعی: خود را آماده توبه کردهام و در کنار آن دلم را به نوشیدنی سرگرم میکنم. در حالی که تسبیح در دست دارم، به سمت کسانی میروم که به ظواهر و ظلمات وابستهاند.
هوش مصنوعی: من در میان زنجیری هستم، هرچند که نامم مقدس است، به جهت پاکان و بندگان خدا، به سوی نزدیکان خود میروم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.