مرا عشق تو گاهی پرورد دل، گاه جان سوزد
همان آتش که دارد شمع را روشن، همان سوزد
ز بس کز دیده اشک گرم ریزم بر سر کویش
جبین آفتاب از سجده آن آستان سوزد
شکافم سینه را تا بر تو حال دل شود روشن
وگرنه چون کنم تقریر حال دل، زبان سوزد
چو فانوس آتش از پیراهنم امداد میخواهد
دلم از سادگی از دیده مردم نهان سوزد
چو محفل روشن است از آتشت، غمگین مشو قدسی
چو شمع امشب گرت تا روز، مغز استخوان سوزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق عمیق و سوزناک خود اشاره میکند که گاهی او را پرورش میدهد و گاهی چون جانش را میسوزاند. او اشکهایش را که بر سر معشوق میریزد، به سجده و عبادت میسازد و دلش را در تلاش برای بیان حال خود، به آتش میکشد. در این بین، احساس میکند که قلبش به سادگی در معرض دید دیگران نهان میماند و این موضوع نیز او را به شدت میسوزاند. در پایان، شاعر با تشبیه خود به شمع، از معشوق میخواهد که نگران نباشد، زیرا این عشق، او را به سوزش و روشنایی میرساند.
هوش مصنوعی: عشق تو گاهی به من آرامش میدهد و گاهی هم باعث درد و سوزش میشود. شعلهای که شمع را میسوزاند، همین شعله هم میتواند دل من را بسوزاند.
هوش مصنوعی: چون به خاطر عشق تو خیلی از چشمانم اشک میریزد، بر سر کوی تو، پیشانیام مانند آفتاب از سجده بر آن مکان میسوزد.
هوش مصنوعی: سینهام را میشکافم تا حالت دلت را برایت روشن کنم وگرنه چگونه میتوانم حال دلم را بیان کنم که زبانم به آتش میافتد.
هوش مصنوعی: دل من مانند فانوسی است که شعلهاش از پیراهنم بیرون آمده و در جستجوی کمک است. اما از سادگیام، این شعله در چشم مردم پنهان میسوزد و کسی خبر ندارد.
هوش مصنوعی: وقتی جمعی شاداب از نور آتش توست، ناراحت نباش ای فرشته. تا زمان صبح، در دل تو آتش عشق سوزان خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.