|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهد
ببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد
ز ابر پیش هوا پرده سیاه کشد
بکه سپیدی از آن پرده سیاه دهد
بباده گونه چون مهر و ماه باد دهد
بباغ گونه زر ابر مهر ماه دهد
یکی ز زر همی دشت را زره پوشد
یکی ز سیم همی کوه را کلاه دهد
خدایگان جهان لشگری که روز نبرد
ز خصم تاج ستاند بدوست گاه دهد
بقاش بادا چندانکه ملک عالم را
ز بدکنش بستاند به نیکخواه دهد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعی در فصل خزان می‌پردازد، جایی که وزش باد برگ‌های سبز را به رنگ زرد در می‌آورد و ابرها پرده‌ای سیاه بر فراز آسمان می‌کشند که به تدریج نور سپید را نمایان می‌کند. نویسنده نوعی تضاد بین رنگ‌ها و حالت‌های مختلف را به تصویر می‌کشد و اثر باد را بر باغ و دشت و کوه توصیف می‌کند. در نهایت، اشاره‌ای به جنگ و پیروزی در آن می‌شود که در آن، خدایگان زمین به برکت نیکی بر بدی غلبه می‌کنند و سرنوشت جهان را به دست نیک‌خواهی می‌سپارند.
هوش مصنوعی: وقتی که وزش باد پاییزی به باغ می‌رسد، برگ‌های سبز را به رنگ زرد و قهوه‌ای تبدیل می‌کند.
هوش مصنوعی: ابر به عنوان یک پرده سیاه، هوا را پوشانده و در حالی که این پرده تاریک است، نوری از آن می‌تابد و سفیدی را به نمایش می‌گذارد. در واقع، این تصویر به تضاد میان تیرگی و روشنی اشاره دارد و نشان می‌دهد که حتی در شرایط سخت و تاریک، امید و روشنی همواره وجود دارد.
هوش مصنوعی: باده‌ای مانند چهره خورشید و ماه، به باغی که پر از گل‌هاست، طراوت می‌بخشد؛ و ابر درخشان مانند خورشید و ماه، بارانی زرین بر آن باغ می‌بارد.
هوش مصنوعی: یکی با زره از طلا، دشت را محافظت می‌کند و دیگری با کلاهی از نقره، کوه را می‌پوشاند.
هوش مصنوعی: پروردگار عالم، نیروهایی دارد که در روز جنگ می‌توانند از دشمن تاج پیروزی بستانند و در این زمان به او یاری می‌رسانند.
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که باد یا نیروهای طبیعی و فراگیر به اندازه‌ای قوی و مؤثر باشند که بتوانند بدی‌ها و رفتارهای ناپسند را از دنیای انسان‌ها بزدایند و به جای آن، نیکی و خیر را در دل‌ها و جامعه ایجاد کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به محفلی که تو ای چون منی که راه دهد
که عرض حال گدا پیش پادشاه دهد
ز خلق بر درت ای شه پناه آوردم
اگر تو نیز برانی که ام پناه دهد
فتاده باز بشوخی و شی سر و کارم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.