بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکند
کسی بود که ترا بیند و طرب نکند
کسی که بخشش و بخشایش تو دیده بود
حدیث بخشش و بخشایش عرب نکند
جهان طلب نکند هرکه یافت در گه تو
کسی که دریا بیند شمر طلب نکند
اگر کسی بوفا و سخا نسب جوید
بجز بدست و دل راد تو نسب نکند
که را بخواهد یزدان حرام روزی کرد
بدست راد تو روزیش را سبب نکند
بقات بادا چندانکه هیچ مخلوقی
ز شب نسازد روز و ز روز شب نکند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به وصف انسانهای با Virtues و صفات نیک میپردازد و بر این نکته تأکید میکند که هیچ کس نمیتواند از طرب و شادابی طبع فردی که از بخشش و سخاوت برخوردار است، بیتوجه بگذرد. او بیان میکند که دیدن افرادی با چنین ویژگیهایی، نیاز به طلب و خواستن را از دیگران برطرف میکند و مردم را به حالت رضایت و شکرگزاری سوق میدهد. در نهایت، شاعر بر قدرت و عظمت این افراد تأکید میکند و میگوید که وجود آنها باعث میشود که دیگران نیز نتوانند به جز بهترین و نیکوترین چیزها فکر کنند.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند از دیدن تو شادابی و خوشحالی نداشته باشد، جز شادی و خوشی که به خاطر تو ایجاد میشود، دل کسی چیز دیگری نمیخواهد.
هوش مصنوعی: کسی که کمال بخشش و فداکاری تو را تجربه کرده باشد، دیگر از جوانمردی و سخاوت افراد معمولی سخن نمیگوید.
هوش مصنوعی: هر کسی که به تو سر بزند و تو را بیابد، دیگر چیزی از دنیا نمیخواهد. مانند کسی که دریا را دیده باشد، دیگر به دنبال چیزهای کوچک و ناچیز نمیرود.
هوش مصنوعی: اگر کسی به دنبال دوستی و بخشندگی باشد، تنها با داشتن دل و دست رفیقی چون تو میتواند نسبتی واقعی برقرار کند.
هوش مصنوعی: خداوند هر کس را که بخواهد از روزی محروم میکند، بنابراین شخص نیکوکار نمیتواند عامل روزی او باشد.
هوش مصنوعی: همیشه باد و زندگی باقی باشد تا هیچ موجودی نتواند شب را به روز تبدیل کند یا روز را به شب برگرداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.