بیا ای بلبل از من گفتگوهای حزین بشنو
حدیث دردناک از خاطر اندوهگین بشنو
نگاهی کن به سوز گریهام شبهای تنهایی
چو شمع از من حکایت با زبان آتشین بشنو
به یک نظّاره چشمش میکند تسخیر عالم را
رموز دلبری زان نرگس سحرآفرین بشنو
علاج از مرگ گردد عشق را، تدبیر نتوانی
همین رمز از زبان عیسی گردوننشین بشنو
زند چون مرغ روحم پر ز شوقت در طپیدنها
ز بال وی صدای شهپر روحالامین بشنو
در این بتخانه پیکان غمت جا در دلم دارد
از این ناقوس افغان با زبان آهنین بشنو
خطر دریانشین را بیشتر از موج میباشد
ز طوفانهای بیزنهار آن چین جبین بشنو
بکش تیغ از میان ای من فدای دست و بازویت
به صد شوق از لب زخمم صدای آفرین بشنو
منم قصاب کلب آستان حیدر صفدر
اگر خواهی بدانی نامم از سجع نگین بشنو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر بلبل را مخاطب میکند تا درد و سوز عاشقانهاش را بشنود و از چشم جادوگر و چین پیشانی خطرناک معشوق سخن میگوید. او درمان عشق را فقط مرگ میداند و با شوق از معشوق میخواهد شمشیر بکشد تا زخمش به او آفرین بگوید. در بیت پایانی با تخلص «قصاب» خود را سگ آستان علی میخواند و غزل را با ارادت به او به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: ای بلبل، بیا و سخنان غمگین مرا بشنو و داستان دردناکی را که از دل اندوهگینم برمیآید گوش کن.
هوش مصنوعی: در شبهای تنهایی به سوز گریهام نگاه کن و مانند شمع که با زبانهٔ آتش سخن میگوید، داستانم را از زبان سوزانم بشنو.
هوش مصنوعی: چشم معشوق با یک نگاه همهٔ جهان را تسخیر میکند؛ رازهای دلربایی را از آن چشم نرگسمانندِ جادوگر بیاموز.
هوش مصنوعی: درمان عشق تنها با مرگ ممکن است و با تدبیر و چاره نمیتوان آن را درمان کرد؛ این راز را از عیسی که بر آسمان نشسته و خود پزشک جانها بود بشنو.
هوش مصنوعی: وقتی پرندهٔ روحم از شوق تو بالبال میزند و میتپد، از صدای بال آن، صدای بال جبرئیل را بشنو؛ یعنی تپش روح عاشق آسمانی و قدسی است.
هوش مصنوعی: دل من مانند بتخانهای است که تیر غم تو در آن جا گرفته است؛ نالهام را از این ناقوس با زبانی آهنین بشنو، یعنی پیکان آهنین غمت در دلم مانند زبانهٔ ناقوس فریاد برمیآورد.
هوش مصنوعی: برای کسی که در دریا ساکن است خطر بیش از موج است؛ پس خبر طوفانهای بیامان آن چین پیشانی معشوق را بشنو، یعنی چین ابروی خشمآلود او از موج دریا خطرناکتر است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که جانم فدای دست و بازویت باد، شمشیر را از کمر برکش و بزن؛ آنگاه از دهان زخمم با شوق فراوان صدای آفرین بشنو.
هوش مصنوعی: من قصاب هستم، سگ آستانهٔ حیدر صفشکن یعنی علی؛ اگر میخواهی نامم را بدانی، آن را از نوشتهٔ نگین انگشترم بشنو.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.