جگر پردرد و دل پر خونم، ای جان
بآب دیده گلگونم، ای جان
ندارم طاقت ایان فرقت
چه گویم من که بی تو چونم، ای جان؟
چه سازم؟ چاره دردم چه باشد؟
بران زلف و رخت مفتونم، ای جان
ندانم داروی دردم چه سازم؟
که در هجران تو مغبونم، ای جان
بهر حالی نمی دانم شب از روز
چنان واله، چنان مجنونم، ای جان
همیشه قامت من چون الف بود
ز سودایت کنون چون نونم، ای جان
اگر قاسم نبیند روی آن یار
بجان تو که بس محزونم، ای جان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوهٔ عاشقی از درد هجران است که در هر بیت با ردیف «ای جان» معشوق را خطاب میکند. شاعر از دل خونین و اشک، بیتابی در جدایی، درمانناپذیری دردش و سرگشتگیای که شب و روز را بر او یکی کرده سخن میگوید. با تصویر خمیدهشدن قامت از الف به نون، اثر عشق را نشان میدهد و در پایان سوگند میخورد که بی دیدار یار سخت اندوهگین است.
هوش مصنوعی: ای جان، جگرم پر از درد و دلم پر از خون است و از اشکِ خونین چهرهام سرخ شده است.
هوش مصنوعی: دیگر تاب این روزهای جدایی را ندارم؛ چه بگویم که بی تو حالم چگونه است؟
هوش مصنوعی: چه کنم و درمان دردم چیست؟ من شیفته و فریفتهٔ آن زلف و چهرهٔ تو هستم.
هوش مصنوعی: نمیدانم برای دردم چه دارویی فراهم کنم، زیرا در دوری از تو زیاندیده و فریبخوردهام.
هوش مصنوعی: در هیچ حالی شب را از روز بازنمیشناسم، از بس که سرگشته و دیوانهٔ تو شدهام.
هوش مصنوعی: قامتم همیشه مانند حرف الف راست بود، اما اکنون از عشق و سودای تو مانند حرف نون خمیده شده است.
هوش مصنوعی: قاسم میگوید: اگر روی آن یار را نبینم، به جان تو سوگند که سخت اندوهگین خواهم بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.