«اسمعوا منی، یا اولی الالباب »:
همه لبند و دوست لب لباب
همه در وقت آشکار و نهان
این حکایت کنند چنگ و رباب
هرچه بشنید در میان آرد
بهمان وصف عود در مضراب
جز تو کس نیست از ظهور و بطون
بهمین شد تمام فصل خطاب
ما بمحبوب راز می گوییم
«اغلق الباب، ایهاالبواب »
سخنی می رود ز شوق درون
این سخن را بذوق جان دریاب
سخن از روی و زلف او گویم
قصه روشن و شب مهتاب
هر زمانی ندا رسد از غیب:
دل مبندید در رباط خراب
قاسمی روی بر زمین دارد
رو ازین خسته فقیر متاب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی با خطاب به خردمندان آغاز میشود و حقیقت وحدت وجود را بیان میکند: جز حق در ظاهر و باطن هیچ نیست و حتی سازها نیز همین را میگویند. شاعر از خلوت راز با محبوب و لزوم دریافت سخن عشق با ذوق جان سخن میگوید، سپس ندای غیب را یادآوری میکند که نباید به دنیای ویران دل بست. در پایان، قاسمی با فروتنی سر بر خاک مینهد و از محبوب میخواهد از او روی نگرداند.
هوش مصنوعی: ای خردمندان، از من بشنوید: همهٔ موجودات مغز و جوهرند، و دوست (حق) مغزِ مغزِ همه است.
هوش مصنوعی: چنگ و رباب نیز در همه وقت، چه آشکار و چه پنهان، همین حکایت را بازگو میکنند.
هوش مصنوعی: هرچه ساز از نوازنده بشنود همان را آشکار میکند؛ عود نیز با زخمهٔ مضراب همین وصف را بیان میکند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، در ظاهر و باطن هستی کسی جز تو نیست و سخن قاطع و نهایی همین است.
هوش مصنوعی: ما با محبوب راز دل میگوییم؛ ای دربان، در را ببند تا بیگانهای راه نیابد.
هوش مصنوعی: سخنی از سر شوق درونی گفته میشود؛ این سخن را با ذوق جان دریاب، نه با عقل ظاهری.
هوش مصنوعی: از روی و زلف یار سخن میگویم که مانند قصهٔ روز روشن و شب مهتابی است؛ روی او روشنی روز است و زلفش شب.
هوش مصنوعی: هر لحظه از عالم غیب ندا میآید که به این دنیای ویران و ناپایدار، که چون کاروانسرای خراب است، دل نبندید.
هوش مصنوعی: قاسمی (شاعر) چهره بر خاک نهاده است؛ ای محبوب، از این درمانده و فقیر روی برمگردان.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر سؤالی کز آن لب سیراب
دوش کردم همه بداد جواب
گفتمش جز شبت نشاید دید
گفت پیدا بشب بود مهتاب
گفتم از تو که برده دارد مهر
[...]
به چه ماند جهان مگر به سراب
سپس او تو چون دوی به شتاب؟
چون شدستند خلق غره بدو
همه خرد و بزرگ و کودک و شاب؟
زانکه مدهوش گشتهاند همه
[...]
لاله داری شکفته بر مهتاب
مشگ داری گرفته بر مه تاب
مشگ چون موی تو ندارد بوی
ماه چون روی تو ندارد تاب
پیل با عشق تو ندارد پای
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
من مسکین در این رباط خراب
ساخته خانه بر ره سیلاب
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.