ای موج گل نوید تماشای کیستی؟
انگاره مثال سراپای کیستی؟
بیهوده نیست سعی صبا در دیار ما
ای بوی گل پیام تمنای کیستی؟
خون گشتم از تو باغ و بهار که بوده ای؟
کشتی مرا به غمزه مسیحای کیستی؟
یادش به خیر تا چه قدر سبز بوده ای
ای طرف جویبار چمن جای کیستی؟
از خاک غرقه کف خونی دمیده ای
ای داغ لاله نقش سویدای کیستی؟
نشنیده لذت تو فرو می رود به دل
ای حرف محو لعل شکرخای کیستی؟
با نوبهار این همه سامان ناز نیست
فهرست کارخانه یغمای کیستی؟
در شوخی تو چاشنی پرفشانی ست
بی پرده صید دام تپشهای کیستی؟
از هیچ نقش غیر نکویی ندیده ای
ای دیده محو چهره زیبای کیستی؟
با هیچ کافر این همه سختی نمی رود
ای شب به مرگ من که تو فردای کیستی؟
غالب نوای کلک تو دل می برد ز دست
تا پرده سنج شیوه انشای کیستی؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف پرسشیِ «کیستی» ساخته شده است. شاعر از گل، بوی گل، لاله، کنار جویبار، چشم، شب هجران و حتی قلم خود میپرسد که هر یک نشانه و پیام کدام معشوق است. همهٔ زیباییها و دردهای جهان در این پرسشها به یک محبوب پنهان بازمیگردند. در بیت پایانی، غالب شیوایی سخن خود را نیز پرتوی از همان سرچشمه میداند.
هوش مصنوعی: ای گلی که مانند موج میشکفی، تو مژدهٔ دیدار چه کسی هستی؟ تو طرح و پیشنمونهٔ قامت و سراپای کدام زیبارویی هستی؟
هوش مصنوعی: کوشش باد صبا در سرزمین ما بیدلیل نیست. ای بوی گل، تو پیام آرزو و اشتیاق چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به معشوق میگوید: از دست تو خونیندل شدم. تو باغ و بهار چه کسی بودهای؟ مرا با کرشمهٔ چشم کشتی. پس مسیحای زندهکنندهٔ چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: یادش به خیر که روزگاری چه سرسبز بودی. ای کنارهٔ جویبار، اکنون جایگاه نشستن و گردش چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: ای داغ میان لاله، تو از خاکی غرق در کفِ خون روییدهای. تو نقش دلِ سوختهٔ کدام عاشقی هستی؟
هوش مصنوعی: ای سخن ناپیدا و ناگفته، لذت تو بیآنکه شنیده شوی در دل مینشیند. تو بر لب شیرینگفتار کدام معشوق محو شدهای؟
هوش مصنوعی: خطاب به معشوق میگوید: نوبهار هم اینهمه ساز و برگ ناز ندارد. تو گویی فهرست داراییهای کارگاه غارتگری کسی هستی که دلها را به یغما میبرد.
هوش مصنوعی: در شوخی و بیقراری تو مزهٔ بالزدن پرندهای اسیر هست. آشکارا شکارِ دامِ بیتابیهای چه کسی شدهای؟
هوش مصنوعی: ای چشم، تو در هیچ نقشی جز زیبایی ندیدهای. پس محو تماشای چهرهٔ زیبای چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: با هیچ کافری هم اینهمه سختی نمیکنند. ای شب هجران، تو را به جان من، بگو صبحِ فردای تو از آنِ چه کسی است که اینقدر دیر میرسد؟
هوش مصنوعی: ای غالب، نغمهٔ قلم تو دل را از دست میبرد. تو آهنگ و شیوهٔ نگارش چه کسی را مینوازی و از که پیروی میکنی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بس تازه و تری چمن آرای کیستی
نخل امید و شاخ تمنای کیستی
روز آفتاب روزن و بام که می شوی
شبها چراغ خلوت تنهای کیستی
رنگت چو بوی دلکش و بویت چو روی خوش
[...]
ای دل، سپند آتش سودای کیستی؟
خرمن به باد داده و رسوای کیستی؟
در محفلی که موج پریزاد می زند
آیینه دار حسن دلارای کیستی؟
در پوست، رستخیز قیامت فکنده ای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.