|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آسمان بلند را میرم
ابر کحلی پرند را میرم
می فریبد مرا به بازیچه
دل زار و نژند را میرم
شوری اشک در نظر خوارست
تلخی زهرخند را میرم
شحنه مدح حضرت اعلی است
سخن دلپسند را میرم
سر راهش نشستنم هوس ست
خاک پای سمند را میرم
ره نشین ویم زهی توقیری
طالع ارجمند را میرم
جذب الفت به سوی وی کشدم
این نوآیین کمند را میرم
می کند رخنه در جگر غم هجر
این جگر در کلند را میرم
شاعرم منشیم ظریف و شریف
این اضافات چند را میرم
وایه جوید ز حضرت اعلی
غالب مستمند را میرم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و آرزوی وصال معشوق می‌پردازد. او آسمان و ابر را به نمادهای دوری و بلندی عشق تشبیه می‌کند و احساسات شدید خود را از جدایی و درد هجر بیان می‌کند. عشق برای او مانند بازیچه‌ای فریبنده است که دلش را می‌فشارد و او را وادار به سفر به سمت معشوق می‌کند. شاعر احساس افتخار از نزدیک شدن به محبوب را دارد و به ابراز ارادت و تواضع نسبت به او می‌پردازد. در پایان، او به ضعف و نیازمندی خود در برابر حضرت اعلی اشاره می‌کند و از عمق احساس و وضعیت خود سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: به آسمان بلند می‌روم، مثل ابری که رنگش مانند کحل است.
هوش مصنوعی: شراب مرا فریب می‌دهد، در حالی که دل غمگین و پژمرده‌ام را به بازی می‌گیرد و می‌برد.
هوش مصنوعی: اشک‌های پرشورم در نظر دیگران بی‌ارزش است مانند تلخی لبخندی که می‌زنم و به درد دل خود ادامه می‌دهم.
هوش مصنوعی: شعارهای ستایش‌گونه از مقام عالی حضرت، گویای سخنانی دلنشین و دلپذیر است.
هوش مصنوعی: نشستن در مسیر او، آرزویی است؛ پاهای اسبش را می‌بوسم.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به نیک بختی و تقدیر خوب خود اشاره کرده و از آن به عنوان یک سفر معنوی و تجربیات ارزشمندی که به دست آورده، یاد می‌کند. او به اهمیت همراهی و همسفران سفر خود نیز اشاره دارد و تأکید می‌کند که این تجربیات و تقدیر عالی او را به جلو می‌برد.
هوش مصنوعی: من برای جذب محبت و دوستی به سوی او، این فن جدید را به کار می‌برم.
هوش مصنوعی: این بیت به عمق اندوهی اشاره دارد که به خاطر فاصله و جدایی از محبوب به وجود می‌آید. احساساتی چون غم و درد در دل شخص، باعث می‌شود که جدایی او را به شدت آزار دهد و او نتواند این احساسات را پنهان کند. در واقع، این جدایی مانند زخمی است که در دل او نفوذ کرده و داغ آن را هر لحظه بیشتر احساس می‌کند.
هوش مصنوعی: شاعر من روحیه‌ای لطیف و باکلام دارم و این جزئیات اضافی را نادیده می‌گیرم.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که شخصی به دنبال کمک و لطف از سوی خداوند است، به ویژه برای فردی که در حالتی از نیاز و تنگ‌دستی به سر می‌برد. شاعر به نوعی از قدرت الهی و بزرگواری آن یاد کرده و از او درخواست می‌کند که به مظلومان و مستمندان یاری رساند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.