نگویم تازه دارم شیوه جادوبیانان را
ولی در خویش بینم کارگر جادوی آنان را
همانا پیشکار بخت ناسازم به تنهایی
ستوه آورده ام از چاره جویی مهربانان را
ندارد حاجت لعل و گهر حسن خدادادت
عبث در آب و آتش رانده ای بازارگانان را
چه بی برگی است جان دادن به زخمی زان دم خنجر
هلاکستم فراخیهای عیش سخت جانان را
عوض دارد گر آزار دلم آزرده می خواهم
به قتل خویش دست و ساعد نازک میانان را
سراغ فتنه های زهره سوز از خویشتن گیرم
رگ اندیشه نبض کار باشد کاردانان را
به لفظ عشق صد ره کوه و دریا در میان گفتن
بیاموزید تا پیشش برید افسانه خوانان را
نبینی برگ رز زر گشت و گل کبریت احمر شد
کند پاییز گویی کیمیاگر باغبانان را
مرنج از ناروایی بی نیازی عالمی دارد
حکایتها بود با خویشتن مر بی زبانان را
نگیرد دیگران را حق به جرمی کز یکی بخشد
سرت گردم شفیعی روز محشر دلستانان را
نداند قدر غم تا درنماند کس بدان غالب
مسرت خیزد از تقلید پیران نوجوانان را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تأثیر و جادوی کلام و هنر شاعران صحبت میکند و به غم و تنهایی خود اشاره میکند. او از بینتیجه بودن تلاشها برای جستجوی خوشبختی و زیباییهای ظاهری میگوید و احساس میکند که زندگی را به سادگی نمیتوان گذراند. شاعر از درد و رنجهای ناشی از عشق و ناتوانی در بیان عواطف و احساسات خود سخن میگوید و معتقد است که زندگی و وجود انسانهای جوان و پیر تحت تأثیر افکار و تجربههای یکدیگر قرار دارد. در پایان، او به ارزش غم و داستانهای بیزبانان اشاره میکند و میگوید که تنها کسی میتواند غم را به ارزش بنگرد که خود تجربهاش کرده باشد.
هوش مصنوعی: نمیگویم که تازه یاد گرفتم چطور به مانند جادوگران صحبت کنم، اما در وجود خودم اثر جادوگری آنها را میبینم.
هوش مصنوعی: من به خوبی حس میکنم که در برابر اوضاع ناگوار زندگیام به شدت خسته و ناامید شدهام، حتی تلاشها و کمکهای دیگران نیز نتوانستهاند به من تسلی بدهند.
هوش مصنوعی: خداوند به تو زیباییهایی بخشیده که نیازی به جواهرات و لعلهای دیگر نداری؛ تو خود با ارزشی و بیدلیل در تلاش برای جذب توجه دیگران هستی.
هوش مصنوعی: جان دادن به خاطر زخم خنجر، چه بیمعنی و بیفایده است! در حالی که میتوانستیم از لذتهای زندگی و خوشیهای دنیایی بهرهمند شویم، به چنین سرنوشتی دچار شدهایم.
هوش مصنوعی: اگر دل من آزار ببیند، به جای آن از عاشقانی میخواهم که با دستان لطیف خود به جانم آسیب بزنند.
هوش مصنوعی: به جای اینکه به دنبال مشکلات و مسائل دردناک باشم، بهتر است به درون خودم برگردم و بر افکار و احساسات خودم تمرکز کنم تا بتوانم در زمینههایی که نیاز به مهارت دارند، بهتر عمل کنم.
هوش مصنوعی: در عشق، چنان قدرتی وجود دارد که میتوان با آن بر موانع بزرگ مانند کوه و دریا غلبه کرد. پس باید در گفتار خود از چنین احساسی بهره ببرید تا بتوانید داستانسرایان و سخنرانان را تحت تأثیر قرار دهید.
هوش مصنوعی: در این متن اشاره شده که چگونه در فصل پاییز، برگهای گل سرخ به رنگ طلایی تبدیل میشوند و گلهای قرمز نیز دچار تغییراتی میشوند. این تغییرات گویی معجزهای از باغبانان را نشان میدهد که به نوعی مانند کیمیاگران عمل میکنند و زیباییهای طبیعی را خلق میکنند.
هوش مصنوعی: از ناپسندی و ظلمی که به تو میشود ناراحت نشو، زیرا کسی که از همه چیز بینیاز است، داستانهای زیادی دارد. او با خود، چه بسا به بیزبانان هم میگوید.
هوش مصنوعی: دیگران را در روز قیامت به خاطر جرمی که انجام دادهاند، مجازات نمیکنند، چون من میخواهم شفاعت کنم و دل را به دست آورم.
هوش مصنوعی: غم را هیچکس نمیشناسد تا زمانی که در آن غم نمانده باشد، زیرا خوشحالی از تقلید و پیروی از پیشینیان به وجود میآید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.