جلایر یک سفر بغداد کرده
ز یاران و رفیقان یاد کرده
خصوصا در زیارتهای مخصوص
به زیر چلچراغ و پای فانوس
اول داده به باشماقچی فلوسی
پس آنگه داده بر درگاه بوسی
رواق اولین را کرده تعظیم
به خادم داده یک باجاقلی و نیم
وزان پس تا زیارت گاه رفته
گدائی رو به تخت شاه رفته
زیارتنامه خوان خوش صدایی
به پیش آورده و خوانده دعایی
زیارت کرده جای آن دو انگشت
که بیرون آمد و بدخواه را کشت
در ایوان طلا کرده نمازی
بگفته با خدای خویش رازی
پی حاجت گرفته بند قندیل
زده سر بر زمین افکنده مندیل
خروشی بر کشیده از دل ریش
به آب دیده شسته سبلت و ریش
گه بینی بر آن مخلوط کرده
کثافت کاری مضبوط کرده
سجودی کرده و در خواب رفته
کتانی در بر مهتاب رفته
میان نوم و یقظه دیده باغی
در آن روشن ز هر لاله چراغی
سمن با ارغوان همراز آنجا
به حسرت چشم نرگس باز آنجا
نقاب از رخ فکنده شاهد گل
پریشان طره پرتاب سنبل
سرابستان خوش آب و هوائی
در آن بنهاده تخت پادشائی
ملایک صف زده بر گرد آن تخت
نشسته پادشه با هیبتی سخت
جلایر لرزه بر اندامش افتاد
تو پنداری به سر سرسامش افتاد
که یارب این بهشت دل گشا چیست
نشسته روی تخت این پادشا کیست
ندا آمد که یا عبدی جلایر
لکم من عندنا خیرالذخایر
دعای تو، به سوی آسمان شد
هر آنچ از ما طلب کردی همان شد
امام و پیشوای توست این شاه
به دل گر حاجتی داری ازو خواه
جلایر زین بشارت شادمان گشت
همه شکر خدا ورد زبان گشت
دوید و رفت و خاک راه بوسید
پس آنگه پای تخت شاه بوسید
شهنشه گفت: آخر مطلبت چیست؟
جلایر گفت جز این مطلبم نیست
که شهزاده محمد را ز شاهان
برافرازی به کام نیک خواهان
وجودش تا ابد محفوظ باشد
ز عمر جاودان محظوظ باشد
ز آسیب جهان پایش نلخشد
خدا او را به شاه ما ببخشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش از جلایرنامه سفر زیارتی جلایر به بغداد و عتبات را با لحنی طنزآمیز روایت میکند: انعام دادن به کفشدار و خادم، دخیل بستن، و گریهای که با آب بینی درآمیخته است. جلایر در سجده به خواب میرود و باغی بهشتی و پادشاهی بر تخت میبیند. ندایی او را از برآمدن دعایش آگاه میکند و میگوید آن شاه امام اوست. جلایر تنها حاجتش را سربلندی و عمر جاودان شاهزاده محمد میخواهد و گزارش زیارت به دعا برای آن شاهزاده میانجامد.
هوش مصنوعی: جلایر یک بار به سفر بغداد رفت و در آن سفر از دوستان و همراهانش یاد کرد.
هوش مصنوعی: بهویژه در زیارتهای خاص، زیر چلچراغها و کنار فانوسهای حرم، به یاد یاران بود.
هوش مصنوعی: نخست چند سکهٔ خرد به کفشدار داد و سپس آستانهٔ حرم را بوسید.
هوش مصنوعی: در برابر نخستین رواق تعظیم کرد و به خادم حرم یک سکهٔ طلا و نیم انعام داد.
هوش مصنوعی: پس از آن تا جایگاه زیارت پیش رفت و مانند گدایی رو به ضریح امام، که آن را تخت شاه میخواند، ایستاد.
هوش مصنوعی: یک زیارتنامهخوان خوشصدا را پیش آورد و او برایش زیارتنامه و دعا خواند.
هوش مصنوعی: جایی را زیارت کرد که بنا بر روایت، دو انگشت امام از آن بیرون آمد و دشمن بدخواه را کشت.
هوش مصنوعی: در ایوان طلای حرم نماز خواند و با خدای خود راز و نیاز کرد.
هوش مصنوعی: برای برآمدن حاجتش به زنجیر قندیل دخیل بست، دستار از سر انداخت و پیشانی بر زمین گذاشت.
هوش مصنوعی: از دل زخمیاش فریاد و ناله برآورد و سبیل و ریشش را با اشک چشم شست.
هوش مصنوعی: گاهی آب بینی را هم با اشک درآمیخت و حسابی خود را کثیف کرد؛ شاعر با این تصویر زیارت او را به ریشخند میگیرد.
هوش مصنوعی: به سجده رفت و در همان حال خوابش برد و مانند کتانی که در مهتاب از هم بپاشد، از خود بیخود شد.
هوش مصنوعی: میان خواب و بیداری باغی دید که لالههایش مانند چراغ آن را روشن کرده بودند.
هوش مصنوعی: در آن باغ گل یاسمن با ارغوان همدم بود و نرگس با حسرت چشم گشوده بود.
هوش مصنوعی: گل مانند معشوقی زیبا نقاب از چهره برداشته بود و سنبل، زلف پیچدرپیچ و آشفتهاش را رها کرده بود.
هوش مصنوعی: آنجا باغ و سرایی خوشآبوهوا بود که در آن تخت پادشاهی نهاده بودند.
هوش مصنوعی: فرشتگان گرداگرد تخت صف کشیده بودند و پادشاهی با شکوه و هیبت بسیار بر آن نشسته بود.
هوش مصنوعی: جلایر از ترس به لرزه افتاد، چنانکه گویی دیوانه و پریشانحال شده است.
هوش مصنوعی: با خود گفت: خدایا، این بهشت دلگشا چیست و این پادشاهی که بر تخت نشسته کیست؟
هوش مصنوعی: ندایی رسید که ای بندهٔ من جلایر، نزد ما بهترین اندوختهها برای شماست.
هوش مصنوعی: دعای تو به آسمان رسید و هر چه از ما خواستی برآورده شد.
هوش مصنوعی: این شاه امام و پیشوای توست؛ اگر در دل حاجتی داری، از او بخواه.
هوش مصنوعی: جلایر از این مژده شاد شد و پیوسته زبان به شکر خدا گشود.
هوش مصنوعی: دواندوان پیش رفت و خاک راه را بوسید و سپس پایهٔ تخت شاه را بوسه زد.
هوش مصنوعی: شاه از او پرسید: سرانجام خواستهات چیست؟ جلایر پاسخ داد که جز یک خواسته ندارد.
هوش مصنوعی: خواستهاش این است که شاهزاده محمد را از میان شاهان سربلند کنی تا نیکخواهانش به آرزو برسند.
هوش مصنوعی: و آرزو کرد که شاهزاده تا ابد در امان بماند و از عمری جاودان بهرهمند شود.
هوش مصنوعی: و از گزند روزگار پایش نلغزد و خدا او را به پادشاه ما ببخشد و برایش نگه دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.