جلایر قرض او بی حد و مَرْ شد
ز سرما حالتش از سگ بتر شد
جلایر تا زنخ در زیر قرض است
ز سرما تا سحر هر شب به لرز است
چرا شهزاده از حالش خبر نیست
به فکر کودکان در به در نیست؟
جلایر هرچه گوید راست گوید
تمامی بی کم و بی کاست گوید
جلایرزاده عبد زر خریدی است
که اینجا آمده بهر امیدی است
نه شهزاده به درگاهش طلب کرد
نه او ناخواسته ترک ادب کرد
اگر من پیر هستم او جوان است
سزای خدمت این آستان است
نه نا اصل و نه اوباش است این طفل
نه هر جا آش، فراش است این طفل
چرا باید که در کنجی بیفتد؟
چو گیلانی که از پنجی بیفتد
طمع دارد زلطف شاهزاده
که گردد شفقتش بر وی زیاده
الهی تا جهان پاینده باشد
پس از هر رفتنی آینده باشد
رود ادبار، آید بخت و اقبال
به هر روز و به هر ماه و به هر سال
برای چاکران شاهزاده
که بادا عمر و دولتشان زیاده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: جلایر، نوکر تنگدست، از قرض بیپایان و لرزیدن از سرما شکایت میکند و گله دارد که شاهزاده از حال او و فرزندان آوارهاش بیخبر است. سپس پسرش را جوانی اصیل و شایستهٔ خدمت معرفی میکند که به امید لطف به درگاه آمده و نباید بیکار در گوشهای بماند. در پایان با دعا برای رفتن ادبار و آمدن اقبال برای چاکران شاهزاده، درخواست خود را به زبانی طنزآمیز و فروتنانه به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: بدهی جلایر بیاندازه و بیشمار شده و از شدت سرما حالش از سگ هم بدتر شده است.
هوش مصنوعی: جلایر تا چانه زیر بار قرض فرو رفته و هر شب تا صبح از سرما میلرزد.
هوش مصنوعی: گلایه میکند که چرا شاهزاده از حال او خبر ندارد و به فکر بچههای آواره و بیسرپناه او نیست.
هوش مصنوعی: جلایر هرچه میگوید راست است و همه را بی هیچ کم و زیاد بیان میکند.
هوش مصنوعی: پسر جلایر مانند بندهای زرخرید است که به امید لطف و عنایت به این درگاه آمده است.
هوش مصنوعی: نه شاهزاده او را به درگاه خود فراخوانده است و نه او بیدعوت آمده و بیادبی کرده است؛ یعنی کارش از سر ادب و امید بوده است.
هوش مصنوعی: اگر من پیر و ناتوانم، پسرم جوان است و شایستهٔ خدمت در این آستان است.
هوش مصنوعی: این بچه نه بیاصل و نسب است و نه از اراذل و اوباش، و از آن طفیلیها هم نیست که هر جا آشی باشد خود را خدمتکار آنجا کنند.
هوش مصنوعی: چرا باید او بیکار و فراموششده در گوشهای بیفتد، مانند گیلانیای که از کار و رونق افتاده باشد؟
هوش مصنوعی: او امید دارد که از لطف شاهزاده، مهربانی و عنایت او در حقش بیشتر شود.
هوش مصنوعی: دعا میکند که خدایا تا جهان برپاست، پس از هر چیزی که میرود چیزی تازه بیاید.
هوش مصنوعی: بدبختی برود و بخت و اقبال هر روز و هر ماه و هر سال روی بیاورد.
هوش مصنوعی: این بخت و اقبال برای خدمتگزاران شاهزاده باشد و عمر و دولتشان افزون باد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.