عاشق صاف طبع و پاک دلم
واله حکمت جلال و جمال
با خط حسن دلبران در عشق
می کنم مشق تا رسم بکمال
فارغم از حظوظ نفسانی
حظ نفسم نمی رسد بخیال
لیک از مهوشان شهر مرا
هست قطع علاقه امر محال
روش و رسم سایه دارم من
مهوشان را افتاده در دنبال
در زمانی که آن پری صفتان
می گریزند از من بد حال
می دوم بی قرار و صبر ز پی
در تردد نمی کنم اهمال
روی چون می نهند جانب من
تا بر آرند کام من بوصال
می گریزم ز صحبت ایشان
خویشتن را نمی کنم پامال
غیر ازین نیست عادتم همه عمر
بخدای مهیمن متعال



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر خود را عاشقی پاکدل مینامد که در زیبایی دلبران، جمال و جلال الهی را میبیند و از کامجویی نفسانی دور است. او رفتارش را به سایه مانند میکند: وقتی ماهرویان میگریزند، دنبالشان میدود و وقتی برای وصال به سویش میآیند، از آنان میگریزد تا خود را خوار نکند. در پایان سوگند میخورد که در همهٔ عمر عادتش همین بوده است.
هوش مصنوعی: من عاشقی صافسرشت و پاکدلم و شیفتهٔ حکمتی هستم که در جلال و جمال الهی آشکار است.
هوش مصنوعی: با خط زیبای چهرهٔ دلبران در عشق مشق میکنم تا به کمال برسم؛ یعنی زیبارویان برایم سرمشق تمرین عشقاند.
هوش مصنوعی: از لذتها و بهرههای نفسانی آسوده و بینیازم و حتی در خیالم هم کامجویی نفس راه ندارد.
هوش مصنوعی: اما بریدن دل از ماهرویان شهر برای من کاری ناممکن است.
هوش مصنوعی: رفتار من مانند سایه است که همیشه به دنبال ماهرویان افتاده است.
هوش مصنوعی: هنگامی که آن پریرویان از من پریشانحال میگریزند،
هوش مصنوعی: بیقرار و بیصبر به دنبالشان میدوم و در رفتوآمد به سویشان هیچ سستی نمیکنم.
هوش مصنوعی: ولی هنگامی که آنان به سوی من رو میآورند تا با وصال، آرزوی مرا برآورند،
هوش مصنوعی: از همنشینی با آنان میگریزم و خود را خوار و آلوده نمیکنم؛ مانند سایه که چون به آن نزدیک شوی دور میشود.
هوش مصنوعی: به خدای نگهبان و بلندمرتبه سوگند که در همهٔ عمر عادتم جز این نبوده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا ندانی ره حرام و حلال
نشمرد کس ترا ز اهل کمال
شاد باش ای هیون آخته یال
هیکل کوه کوب و هامون مال
از پیت کوس خورده کوه ثبیر
وز تکت کاخ خورده باد شمال
بوده با رنگ وقت تک همسر
[...]
میل کرد آفتاب سوی شمال
روز فرسوده را قوی شد حال
باد بر شاخ کوفت شاخ درخت
خاک در بیخ دوخت بیخ نهال
کوه در آب رفت از آتش میغ
[...]
مگر آن بخت یابم از اقبال
کافکنم رخت در جهان کمال
ای جناب تو قبلهٔ اقبال
حضرت تو مخیم آمال
دین اسلام را کمال تویی
از تو مصروف باد عین کمال
تو ابو القاسمی بکنیت و هست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.