|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بود
عاری از علم و عمل در جهل و نادانی گذشت
از طفولیت چو بگذشتم اسیر غم شدم
بعضی آن هم در خیال عالم فانی گذشت
آخر عمرم که ایام صلاح است و ورع
در ندامت صرف گشت و در پشیمانی گذشت
آه ازین عمری کزو ذوقی ندیدم هیچ گه
غافل از کیفیت لذات روحانی گذشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، مراحل مختلف عمر خود را توصیف میکند. در ابتدا، دوران کودکی را بهعنوان زمانی پر از شادی و سرور میبیند، اما این دوران بدون علم و عمل به جهل و نادانی سپری شده است. با گذشت زمان و رسیدن به بزرگسالی، او گرفتار غم و اندوه میشود و حتی در عالم خیال نیز نمیتواند از لذتهای دنیا بهرهمند شود. در انتهای عمر، او به دوران صلاح و ورع میرسد، اما این زمان نیز صرف ندامت و پشیمانی میشود. شاعر با حسرت به عمر خود نگاه میکند و از فقدان لذتهای روحانی و واقعی در زندگیاش مینالد.
هوش مصنوعی: در ابتدای زندگیام، زمانی که شاد و سرمست بودم، بدون هیچ دانشی و عملی، در ignorance و نادانی به سر میبردم.
هوش مصنوعی: از زمان کودکیام که گذشتم، گرفتار غم شدم و این غم بیشتر در خیال و تصور دنیای فانی خود را نشان داد.
هوش مصنوعی: در پایان عمرم که روزهای خوبی را سپری میکنم و از کارهای نادرست دوری کردهام، زمانم در تاسف و پشیمانی سپری شده است.
هوش مصنوعی: این زندگی که دارم، هیچ لذتی به من نبخشید و من از زیباییهای واقعی روحانی غافل بودم و به همین سادگی گذراندهام.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشت
عمر ما چون چشم قربانی به حیرانی گذشت
ساحل مقصود داند موجه شمشیر را
کشتی هر کس ازین دریای طوفانی گذشت
حال صحرای پر از گرد علایق را مپرس
[...]
عمر ما چون دیده نرگس به حیرانی گذشت
روزگار ما چو سنبل در پریشانی گذشت
کار دل در تار زلفش از پریشانی گذشت
ره چنان رفتم که کارم از پشیمانی گذشت
شمع و من رسوای اشک آتشین خود شدیم
کار این داغ جگر از آه پنهانی گذشت
ماجرای عمر ما را تا بدانی از نخست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.