چنین نگار ندیدم به هیچ ایوانی
چنین بهار نیاید به هیچ بستانی
شکست و بست، دل و دست شه سواران را
چنین سوار نیاید به هیچ میدانی
هنوز بر سر من زین شراب مستیهاست
چنین قدح نکشیدم به هیچ دورانی
متاع مهر و وفا را نمیخرند به هیچ
چنین متاع ندیدم به هیچ دکانی
دل شکستهٔ ما را نمیتوان بستن
مگر به تار سر زلف عنبرافشانی
چگونه جمع کنم این دل پریشان را
گرم مدد نکند طرهٔ پریشانی
کنون به چارهٔ رنجور خویش کوشش کن
نه آن زمان که بکوشی و چاره نتوانی
به ابروان ز تکبر هزار چین زدهای
مگر که حاجب قصر جلال خاقانی
ستوده ناصردین شه نصیر دولت و دین
که چشم چرخ شبیهش ندیده سلطانی
قدر ورای هوایش نخوانده طوماری
قضا خلاف رضایش نداده فرمانی
فروغی از نظر پادشاه روی زمین
بر آسمان سخن آفتاب تابانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل به توصیف زیبایی و ویژگیهای خاص معشوق پرداخته است. شاعر از اینکه چنین محبوبی در هیچ جا دیده نشده، به شگفتی میپردازد و زیباییاش را با بهار و سواران دلیر مقایسه میکند. او همچنین به حالتهای خود اشاره میکند، از جمله مستی ناشی از عشق و دلشکستگی که نمیتواند درمان شود. در انتها، شاعر به ستایش یک پادشاه میپردازد که ویژگیهایی چون جلال و عدالت را دارد و او را برتر از دیگران میداند.
هوش مصنوعی: من تاکنون در هیچ جایی، مثل این معشوقه را ندیدهام و هیچ باغی هم به زیبایی و طراوت بهار نخواهد بود.
هوش مصنوعی: دل و دست سواران، که به خاطر عشق و زیباییها آسیب میبینند و در نهایت به سختی به هم میپیوندند، همچنان که در میدانهای نبرد مبارزه میکنند، هیچگاه چنین سوارانی را در هیچ میدانی نمیتوان دید.
هوش مصنوعی: هنوز بر سر من اثر شراب و مستی باقی مانده است، که در هیچ زمانی نتوانستم چنین جامی را سر بزنم.
هوش مصنوعی: وفا و محبت را هیچکس نمیخرد، زیرا اینگونه وفا را در هیچ مغازهای ندیدهام.
هوش مصنوعی: دل شکستهٔ ما را نمیتوان با هیچ چیز دیگری درمان کرد مگر با موهای نرم و زیبا و رهای آن معشوقه که همچون انگور تابیده است.
هوش مصنوعی: نمیتوانم این دل بیقرار و آشفته را جمع و جور کنم، مگر اینکه موهای نامنظم و پریشان تو به من کمک کند.
هوش مصنوعی: حال، برای بهبود وضعیت رنجور خود تلاش کن و به فکر روشی برای درمان آن باش، نه زمانی که تلاش کنی اما راه چارهای پیدا نکنی.
هوش مصنوعی: ابروهای تو به خاطر غرور و تکبر، هزار چین و خط دارد، انگار که تو نگهبان قصر جلال خاقانی هستی.
هوش مصنوعی: ناصردین شاه، پادشاهی ستوده و پشتیبان دولت و دین است، و هیچ چشمی در آسمان، مانند او را در مقام سلطنت ندیده است.
هوش مصنوعی: هیچ چیز در دنیا نمیتواند با خواسته و هوای ناصردین شاه تناقض داشته باشد، چرا که هیچ قضا و قدر و تقدیری بر خلاف آنچه او میخواهد، وجود ندارد.
هوش مصنوعی: فروغی میگوید که از نظر پادشاه، او بر روی زمین مانند آفتاب تابانی در آسمان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
چه آب جویم از جوی خشک یونانی؟
برای پرورش جسم جان چه رنجه کنم؟
که حیف باشد روح القدس به سگبانی
به حسن صوت چو بلبل مقید نظمم
[...]
مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
چه آب جویم از جوی خشک یونانی
برای پرورش جسم، جان چه رنجه کنم
که حیف باشد روح القدس به سگبانی
به حُسن صوت چو بلبل مقید نظمم
[...]
مخوان فسانهٔ افراسیابِ تورانی
مگوی قصهٔ اسفندیارِ ایرانی
سخن ز خسرو و سلطانِ هفت کشور گوی
که خَتْم گشت بدو خسروی و سلطانی
معزِّ دینِ خدای و خدایگانِ جهان
[...]
در آمد از غم تو ، ای بخوبی ارزانی
بکار من چو سر زلف تو پریشانی
کنم بطبع فدای تو دیده و دل و جان
که تو عزیزتر از دیده و دل و جانی
بنفشه زلفی و گل خدی و چه می گویم؟
[...]
به هرزه بر سر دنیا مشو به نادانی
که چون توئی بچنین کار نیست ارزانی
چو عمر ضایع کردی بر آن پشیمان باش
اگرچه سود ندارد کنون پشیمانی
غم جهانی بر جان خویشتن چه نهی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.