تشنگان ستمت زندگی از سر گیرند
کامی از تیغ تو در نوبت دیگر گیرند
بر سر خاک شهیدان قدمی نه که مباد
دامن پاک تو در دامن محشر گیرند
پادشاهان سر راه تو گرفتند به عجز
چون فقیران که گذرگاه توانگر گیرند
خاک صاحب نظران را شود از دولت عشق
گر زمانی سر سیمین تو در بر گیرند
تشنهکامان ره عشق کجا روز جزا
عوض لعل تو سرچشمهٔ کوثر گیرند
پرده بر گیر ز رخساره که مردم کمتر
آستین از غم دل بر مژه تر گیرند
لب شیرین به شکر خنده اگر بگشایی
کار را تنگدلان تنگ به شکر گیرند
چارهٔ درد مجانین محبت نبود
مگر آن سلسله جعد معنبر گیرند
باغبانان اگر آن عارض رنگین بینند
خار را با گل خوش رنگ برابر گیرند
آخر از خصمی آن شوخ فروغی ترسم
دادخواهان به تظلم در داور گیرند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه در وصف ستم و زیبایی معشوق است: کشتگان عشق او آرزو دارند دوباره زنده شوند تا باز به تیغ او کشته شوند و پادشاهان نیز بر سر راهش گدایی میکنند. شاعر برتری لب معشوق بر کوثر و شکر، و برتری رخسارش بر گل، و زنجیر زلفش را تنها درمان دیوانگان عشق میداند. در پایان، فروغی از آن میترسد که عاشقانِ ستمدیده سرانجام از دست این معشوق به درگاه خداوند دادخواهی ببرند.
هوش مصنوعی: کسانی که تشنهٔ ستم تو هستند دوباره زنده میشوند تا بار دیگر از شمشیر تو کام بگیرند و به دست تو کشته شوند.
هوش مصنوعی: بر سر گور کشتگانِ عشقت گامی بگذار و به آنان سری بزن، مبادا در روز رستاخیز دامن پاک تو را بگیرند و از تو دادخواهی کنند.
هوش مصنوعی: پادشاهان با فروتنی و درماندگی بر سر راه تو ایستادند، مانند گدایانی که بر گذرگاه ثروتمندان چشمبهراه مینشینند.
هوش مصنوعی: به برکت عشق ممکن است حتی خاکِ عاشقانِ صاحبنظر نیز روزی اندکی تن سیمین تو را در آغوش بگیرد؛ یعنی عاشق پس از مرگ هم به وصال امید دارد.
هوش مصنوعی: تشنهکامان راه عشق در روز قیامت هرگز چشمهٔ کوثر را به جای لب لعل تو نمیپذیرند؛ لب تو برای آنان از کوثر برتر است.
هوش مصنوعی: نقاب از چهره بردار تا مردم کمتر از غم دل آستین بر مژههای اشکآلود بکشند؛ دیدن روی تو غمشان را میکاهد.
هوش مصنوعی: اگر لب شیرینت را به خندهٔ شیرین باز کنی، دلتنگان کار را بر شکر سخت میگیرند و آن را بیارزش میشمارند، چون شیرینی لب تو از شکر بیشتر است.
هوش مصنوعی: درد دیوانگانِ محبت درمانی ندارد، مگر آنکه زنجیرِ زلف مجعد و خوشبوی تو را به دست گیرند؛ همانگونه که دیوانه را با زنجیر آرام میکنند.
هوش مصنوعی: اگر باغبانان آن چهرهٔ رنگین تو را ببینند، گل خوشرنگ را با خار برابر و بیارزش میشمارند.
هوش مصنوعی: فروغی میگوید: میترسم سرانجام دادخواهان از دشمنی و ستم آن معشوق شوخ به درگاه داور (خداوند) شکایت ببرند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وقت آن است که مستان طرب از سر گیرند
طره شب ز رخ روز همی برگیرند
مطربان را و ندیمان را آواز دهید
تا سماعی خوش و عیشی به نوا در گیرند
راویان هر نفسی تهنیتی نو خوانند
[...]
ای خدایی که چو حاجات به تو برگیرند
هر مرادی که بودشان همه در بر گیرند
جان و دل را چو به پیک در تو بسپارند
جان باقی خوش شاد معطر گیرند
بندگانند تو را کز تو تویشان مقصود
[...]
خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرند
مرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند
با فلک کار ندارند سبک پروازان
بیضه مرغان سرایی به ته پر گیرند
دامن افشان ز فلکها بگذر چون مردان
[...]
هر که چون شمع شود سرکش از او سرگیرند
باش افتاده که از خاک ترا برگیرند
طایری چند که با کنج قفس ساخته اند
قاف تا قاف به افشاندن شهپر گیرند
مد احسان ابد را خط جانم انگارند
[...]
دانی از چیست که مردم ره محشر گیرند
تا در آن معرکه ...بگی از سر گیرند
پایمرد ار شودم دست ولایت به خدای
نگذارم که سر از خشت لحد برگیرند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.