به کجا روم ز دستت به چه سان رهم ز شستت
همه جا رسیده شستت همه را گرفته دستت
بکشی به شست خویشم بکشی به دست خویشم
بکش و بکش که جانم به فدای دست و شستت
به من فقیر مسکین چو گذر کنی بیفکن
نظری چنانکه دانی به زکات چشم مستت
بنوازی ار گدائی به تفقد و عطائی
نکنی ازین زیانی نرسد از آن شکستت
نگهی به ناز میکن در فتنه باز میکن
به ره نظاره بس دل به امید فتنه هستت
کنیم خراب و گوئی ز چه این چنین شدستی
ز نگاه نیم مستت ز دو چشم می پرستت
به سخن حیات بخشی به نگاه جان ستانی
بکن آنچه خواهدت دل چه ز نیکوئی گسستت
کند آرزو کسی کو سر همتش بلندست
که نهد سری به پایت که شود چو خاک پستت
به درت شکسته آیم تو نپرسیم که چونی
به رهت فتاده نالم تو نگوئیم چه استت
چه شود گر التفاتی بکنی به جانب فیض
سر لطف اگر نداری ره قهر را که بستت؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و زیبایی معشوق میپردازد و از تسلط و قدرت او بر دل و جانش سخن میگوید. او به تصویری از دست و شست معشوق اشاره میکند که همه جا او را احاطه کرده و در عین حال از او میخواهد که با نگاهی لطیف و مهربانانه به او توجه کند. شاعر احساس ناتوانی و فقر خود را در برابر زیبایی معشوق بیان کرده و از او میخواهد که به او نگاهی عطوفانه داشته باشد. وی به آرزوی دلش برای جلب توجه معشوق اشاره میکند و از او میخواهد که با الطافش بر درد و رنجش مرهم نهد. در نهایت، شاعر از سر لطف و نگاهی مهربان از معشوق درخواست میکند تا او را فراموش نکند و به جای قهری که بر او رفته، توجهی نشان دهد.
هوش مصنوعی: نمیدانم به کجا بروم یا چگونه از چنگالت رها شوم، زیرا هر جا که بروم، تأثیر و قدرت چنگالت مرا به خود مشغول کرده و در کنترل خود داری.
هوش مصنوعی: اگر تو با انگشتانت مرا بگیری یا با دستت مرا بکشی، من راضیام که این کار را بکنی، زیرا جانم فدای دست و انگشتانت است.
هوش مصنوعی: وقتی که تو، ای معشوق، از کنار من میگذری، نگاهی به من بکن که مثل زکات چشم تو بر من بیفکد، چراکه من فقیر و بیچیز هستم و آن نظر تو برایم بسیار باارزش است.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی با محبت و توجه با من فقیر رفتار کنی، حتی اگر به من و نیکوکاریات کمکی نکنی، باز هم ضرری از این رفتار به تو نمیرسد و شکست و آسیبی برایت نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: با نگاهی زیبا و نازانه خود، فتنه و آشفتگی را ایجاد کن، زیرا دلهای بسیاری در انتظار یک فتنۀ دیگر به تماشای تو هستند.
هوش مصنوعی: ما را خراب کردهای و میگویی چرا اینگونه شدهام. این حال و روز من از نگاه نیمه مستی تو و محبت چشمان میپرستیدهات است.
هوش مصنوعی: با صحبت کردن جان تازهای به دیگران ببخش و با نگاهی که جان میستاند، آنچه دل تو میخواهد انجام بده، حتی اگر از خوبیها هم دور شوی.
هوش مصنوعی: آرزو و خواستهٔ کسی که همت و ارادهٔ بالایی دارد، این است که سری را به پای تو بگذارد، تا در مقام خاکی و پست تو قرار بگیرد.
هوش مصنوعی: به در خانهات میآیم و به خاطر اینکه وضعم خوب نیست از تو نمیپرسم حال تو چطور است، بلکه فقط به خاطر اینکه به تو نزدیک شدهام، ناله میکنم و از تو نمیگویم چه حالتی دارم.
هوش مصنوعی: آیا اگر فیض را مورد توجه قرار دهی، برایت چه ضرری دارد؟ اگر لطفی به او نداری، پس چرا درها را بر او میبندی و او را از خود میرانید؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شب و روز می بنالم ز جفای چشم مستت
چه کنم که در نگیرد به دل ستم پرستت
به خم کمند زلفت همه عالم اندر آمد
به چه سان رهم ز بندت، به کجا روم ز دستت
دل من به خاک جویی و نیابیش از این پس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.