بخش ۱۵ - سخن اسفندیار در نکوهش نیاکان رستم: زال دیوزاد، افکندن به دریا، پرورش سیمرغ و ناپارسایی رستم
چنین گفت با رستم اسفندیار
که ای نیک دل مهتر نامدار
من ایدون شنیدستم از بخردان
بزرگان و بیداردل موبدان
ازان برگذشته نیاکان تو
سرافراز و دیندار و پاکان تو
که دستان بدگوهر دیوزاد
به گیتی فزونی ندارد نژاد
فراوان ز سامش نهان داشتند
همی رستخیز جهان داشتند
تنش تیره بد موی و رویش سپید
چو دیدش دل سام شد ناامید
بفرمود تا پیش دریا برند
مگر مرغ و ماهی ورا بشکرند
بیامد بگسترد سیمرغ پر
ندید اندرو هیچ آیین و فر
ببردش به جایی که بودش کنام
ز دستان مر او را خورش بود کام
اگر چند سیمرغ ناهار بود
تن زال پیش اندرش خوار بود
بینداختش پس به پیش کنام
به دیدار او کس نبد شادکام
همی خورد افگنده مردار اوی
ز جامه برهنه تن خوار اوی
چو افگند سیمرغ بر زال مهر
برو گشت زین گونه چندی سپهر
ازان پس که مردار چندی چشید
برهنه سوی سیستانش کشید
پذیرفت سامش ز بیبچگی
ز نادانی و دیوی و غرچگی
خجسته بزرگان و شاهان من
نیای من و نیکخواهان من
ورا برکشیدند و دادند چیز
فراوان برین سال بگذشت نیز
یکی سرو بد نابسوده سرش
چو با شاخ شد رستم آمد برش
ز مردی و بالا و دیدار اوی
به گردون برآمد چنین کار اوی
برین گونه پادشاهی گرفت
ببالید و ناپارسایی گرفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
اسفندیار رستم زال سام سیمرغ
هوش مصنوعی: اسفندیار در گفتوگو با رستم، نژاد او را خوار میشمارد و از زبان دانایان میگوید که زال دیوزاد بود و سام او را به سبب سپیدی موی به کنار دریا افکند. به گفتهٔ او، سیمرغ زال را از سر بیارزشی نخورد و زال با خوردن مردار بزرگ شد. سپس سیمرغ او را به سیستان برد و سام از بیفرزندی او را پذیرفت. اسفندیار بزرگی این خاندان را بخشش شاهان نیاکان خود میداند و رستم را به ناسپاسی و نافرمانی متهم میکند.
هوش مصنوعی: اسفندیار به رستم گفت: ای بزرگ نیکدل و نامدار.
هوش مصنوعی: من از خردمندان و بزرگان و موبدان هوشیار چنین شنیدهام.
هوش مصنوعی: این سخن دربارهٔ نیاکان درگذشتهٔ توست، همان سرافرازان و دینداران و پاکان تو.
هوش مصنوعی: گفتهاند که دستان (زال) بدگوهر و دیوزاده است و در جهان نژاد برتر و شایستهای ندارد.
هوش مصنوعی: زادن او را مدتی دراز از سام پنهان کردند و آن را مانند رستاخیز و بلایی بزرگ برای جهان میدانستند.
هوش مصنوعی: تنش تیره بود و مو و رویش سپید؛ سام چون او را دید از او ناامید و دلسرد شد.
هوش مصنوعی: سام فرمان داد او را به کنار دریا ببرند تا شاید مرغان و ماهیان او را بدرند و بخورند.
هوش مصنوعی: سیمرغ آمد و بال گسترد، ولی در آن کودک هیچ شکوه و آراستگی ندید.
هوش مصنوعی: او را به لانهٔ خود برد و میخواست زال را خوراک خود کند.
هوش مصنوعی: هرچند سیمرغ گرسنه بود، تن زال در نظرش چنان بیارزش بود که آن را نخورد.
هوش مصنوعی: پس او را جلوی لانه انداخت و هیچکس از دیدن او شاد نبود.
هوش مصنوعی: زال مردار و پسماندهٔ افکندهٔ سیمرغ را میخورد و تن خوار و زبونش برهنه و بیجامه بود.
هوش مصنوعی: چون سیمرغ به زال مهر پیدا کرد، روزگار مدتی بر او اینگونه گذشت.
هوش مصنوعی: پس از آنکه زال مدتی مردار خورد، سیمرغ او را برهنه به سوی سیستان برد.
هوش مصنوعی: سام او را تنها از سر بیفرزندی پذیرفت، از نادانی و خوی دیوی و فرومایگی و بیفرهنگی.
هوش مصنوعی: بزرگان و شاهان فرخندهٔ من، یعنی نیاکان و نیکخواهان من،
هوش مصنوعی: او را بالا بردند و به او مال و بخشش دادند، و سالهای بسیاری بر این حال گذشت.
هوش مصنوعی: زال مانند سروی بود که کسی به سرش دست نزده بود؛ چون شاخ و برگ آورد، رستم میوهٔ آن شد. یعنی رستم از چنین ریشهای پدید آمد.
هوش مصنوعی: به سبب دلیری و بلندی قامت و چهرهٔ رستم، کار و جایگاهش تا آسمان بالا رفت.
هوش مصنوعی: بدینسان رستم فرمانروایی به دست آورد، بالید و بزرگ شد و آنگاه راه ناسپاسی و نافرمانی در پیش گرفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.