بزم عشق است سبک پا به میان نگذاری
بیادب لب به لب آه و فغان نگذاری
همّت آنست که بیبرگ درآیی به چمن
زحمت برگفشانی به خزان نگذاری
مردی آنست که با بندگی آزاد روی
خویش را در ته این بارِ گران نگذاری
خضرواری طلب ترک رسوم خردست
بیجنون پا به بیابان جهان نگذاری
چهرهٔ تُرک جهان رنگ رعونت دارد
پای همّت به سر کون و مکان نگذاری
اختیار دل ما در سر زلفت گر هست
سر این رشته به دست دگران نگذاری
شاهدِ شرم تنکروی و، تمنّا گستاخ
نگه حسرت ما را به زبان نگذاری
با چنین چهره اگر میزده آیی به چمن
رنگ بر چهرة گلزار خزان نگذاری
گر تو خواهی که زنی لاف محبت فیّاض
شرط عشق است که از خویش نشان نگذاری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیباییهایی است که در آن نهفته است. شاعر به توصیف چشمان و ابروهای محبوبش پرداخته و بازیهای ظریف و جذاب آنها را با کلمات توصیف میکند. او احساسات عمیق و درد و شادی را که در عشق تجربه میکند، به تصویر میکشد. شاعر از چالشها و مشکلاتی که در ارتباط با عشق و علاقهاش وجود دارد، سخن میگوید و نشان میدهد که چگونه عشق میتواند هم دردناک و هم زیبا باشد. به عبارتی، شاعر در این اشعار جزئیات عاشقانه و پیچیدهای را بررسی میکند که بین دل و محبوبش برقرار است.
هوش مصنوعی: در محفل عاشقی، با احتیاط قدم بگذار و بیاحترامی نکن، زیرا نباید بدون توجه به احساسات دیگران، بیملاحظه حرفی بزنی و باعث درد دل یا ناراحتی بشوی.
هوش مصنوعی: عزم و تلاش واقعی این است که بدون نیاز به جلب توجه و نمایش، به باغ زندگی راه یابی و در زمانهای سخت و دشوار، زحمت تلاش و کوشش خود را پایمال نکنی.
هوش مصنوعی: مرد واقعی کسی است که با وجود مسئولیتها و دشواریها، عزت نفس و آزادگی خود را از دست ندهد و تحت فشار مشکلات، هویت و شخصیتش را حفظ کند.
هوش مصنوعی: خضرواری به دنبال ترک عادات و رسوم دنیوی است و بدون جنون و دیوانگی، پا به دشت و زندگی گسترده این جهان نمیگذارد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبا و دلکش ترک، نشاندهندهٔ خودخواهی و مغرور بودن اوست. او هیچگاه تلاش خود را برای رسیدن به اهدافش کنار نمیگذارد و هیچ محدودیتی را نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: اگر دل ما به دست زلف توست، پس تو نباید سر این رشته را به دستان دیگران بدهی.
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی اشاره به زیبایی و دلربایی دارد که در آن نوعی شرم و حیا وجود دارد. شاعر از محبوب خودش میخواهد که به احساسات و آرزوهای او توجه کند و آنها را با زبانش بیان نکند. به عبارت دیگر، او میخواهد که احساساتش در دل باقی بماند و بیپرده بیان نشود. در اینجا، زیبایی و جذابیت محبوب به شکلی توأم با خجالت و امیدواری توصیف شده است.
هوش مصنوعی: اگر با چنین زیبایی به چمن بیایی، رنگ و رونق گلها را در فصل پاییز تحتالشعاع قرار میدهی.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در عشق ادعای محبت کنی، باید از خودت نشان و اثری باقی نگذاری؛ زیرا شرط واقعی عشق، فدا کردن خود است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کوش تا دل به تماشای جهان نگذاری
داغ افسوس بر آیینه جان نگذاری
چاه این بادیه از نقش قدم بیشترست
پای مستانه به صحرای جهان نگذاری
نفس تند، عنان دادن عمرست از دست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.