ز بس سرگرم شوقم پای کم از سر نمیدانم
مغیلان بهر راحت بهتر از بستر نمیدانم
مسبّب کاردار و گردش ایام اسبابست
رخ آئینه را ممنون خاکستر نمیدانم
مرا این رتبه بس در فضل معراج ترقیها
که از خود هیچ کس را در جهان کمتر نمیدانم
مرا از بزم او مانع همین تقصیر خدمت بس
چو خجلت بست ره دیوار را از در نمیدانم
تو دایم بد نخواهی کر و ناید جز بدی از من
من از دانش همین دانستهام دیگر نمیدانم
درین گلشن دمی از جلوة پرواز ننشینم
قفس رم خوردهام، آرام بال و پر نمیدانم
من آن آشفته روز و روزگارم در جهان فیّاض
که خورشیدی به جز داغ جنون بر سر نمیدانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از شوقی سخن میگوید که او را بیقرار کرده، چنانکه رنج راه را از آسایش خوشتر میداند. در میانهٔ غزل به اینکه کارساز حقیقی خداست نه اسباب، و به فروتنی و شرم از کوتاهی در خدمت اشاره میکند و خوبی را از محبوب و بدی را از خود میداند. در پایان خود را پرندهای رمیده از قفس و پریشانروزگاری میخواند که تنها نشانش داغ جنون عشق است.
هوش مصنوعی: چنان غرق شوق و اشتیاقم که پا و سر را از هم بازنمیشناسم و با سر میروم. خار مغیلانِ راه را برای آسودن از بستر نرم بهتر میدانم.
هوش مصنوعی: کارساز حقیقی خداوندِ سببساز است و گردش روزگار تنها وسیله و سبب است. همچنان که روشنی آینه را مدیون خاکستری که با آن صیقلش میدهند نمیدانم، اثر را هم از اسباب نمیدانم.
هوش مصنوعی: برای من همین مرتبه در فضیلت، اوج ترقی و معراج است که هیچکس را در جهان از خودم کمتر نمیشمارم؛ یعنی فروتنی را بالاترین کمال میدانم.
هوش مصنوعی: آنچه مرا از رفتن به مجلس محبوب بازمیدارد تنها کوتاهیام در خدمت است. شرمندگی چنان راهم را بسته که دیوار را از در تشخیص نمیدهم و راه ورود را نمییابم.
هوش مصنوعی: تو هرگز بدی نمیکنی و از من جز بدی سر نمیزند. از همهٔ دانش فقط همین را دانستهام و چیز دیگری نمیدانم.
هوش مصنوعی: در این باغ دنیا لحظهای از شوق پرواز آرام نمیگیرم. مانند پرندهای هستم که از قفس رمیده و گریخته و آرامشِ بال و پر را نمیشناسم.
هوش مصنوعی: فیاض، من در جهان آن کسی هستم که روز و روزگارش پریشان است و جز داغ جنون خورشیدی بر سر خود نمیشناسم؛ یعنی تنها روشنی و نشان من داغ دیوانگی عشق است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بجز غم خوردن عشقت غمی دیگر نمیدانم
که شادی در همه عالم ازین خوشتر نمیدانم
گر از عشقت برون آیم به ما و من فرو نایم
ولیکن ما و من گفتن به عشقت در نمیدانم
ز بس کاندر ره عشق تو از پای آمدم تا سر
[...]
چنان سرمست و شیدایم که پا از سر نمیدانم
دل از دلبر نمییابم می از ساغر نمیدانم
برو ای عقل سرگردان ز جان من چه میجویی
که من سرمست و حیرانم به جز دلبر نمیدانم
شدم از ساحل صورت به سوی بحر معنی باز
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.