هزاران منزلم طی گشت و من در اولین گامم
بود پیدا از آغازم که پیدا نیست انجامم
مرا به پاره کردن جامه عرت به بد نامی
که تنگ آمد لباس نیکنامیها به اندامم
ستم باشد به زهر آغشتن لب در عتاب من
تو کز تحریک ابرویی توانی داد دشنامم
تکلف ترک آدابست ارباب محبت را
همینم بس که گاهی بیتکلف میبری نامم
ترا بر خاطر آیینه گردی تازه میبینم
بگو ای روز روشن چون نباشد تیره ایامم!
فریب سوختن زآن شعله خوردم لیک میدانم
که چون خاکستر پروانه آخر میکند خامم
ز کف فیّاض دادم دامن وصل محال او
چه سان نومید ننشینم که عنقا جسته از دامم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از راهی بیپایان سخن میگوید که هزاران منزلش را پیموده و هنوز در گام نخست است. سپس از رسواییاش در عشق، رنجش معشوق و ناز ابروی او یاد میکند و به اینکه گاهی بیتعارف نامش را ببرد خرسند است. در پایان میپذیرد که وصل معشوق مانند شکار عنقا محال است و ناامید میماند.
هوش مصنوعی: هزاران منزل از راه را پیمودهام و هنوز در گام نخستم. از همان آغاز کارم پیدا بود که این راه پایانی ندارد.
هوش مصنوعی: گویا میگوید: پاره کردن جامه از سر شیدایی و رسوا شدنم بهانه دارد؛ جامهٔ نیکنامی برای اندام من تنگ شده بود و در آن نمیگنجیدم.
هوش مصنوعی: ستم است که وقت سرزنش من لبت را به سخن تلخ و زهرآلود بیالایی؛ تو که تنها با جنباندن ابرو میتوانی مرا دشنام دهی و آزرده کنی.
هوش مصنوعی: برای اهل محبت، تعارف و تکلف خود نوعی بیادبی و دوری است. همین مرا بس که گاهی بیتعارف و خودمانی نامم را بر زبان میآوری.
هوش مصنوعی: بر آینهٔ دلت غباری تازه از رنجش نسبت به خود میبینم. ای معشوقی که چون روز روشنی، بگو با این حال چگونه روزگارم تیره نباشد؟
هوش مصنوعی: فریب آن شعله را خوردم و به امید سوختن در آن به سویش رفتم، اما میدانم که سرانجام مرا مانند خاکستر پروانه ناکام و ناپخته رها میکند.
هوش مصنوعی: ای فیاض، دامن وصل او را که رسیدن به آن محال بود از دست دادم. چگونه ناامید ننشینم، وقتی آن عنقای کمیاب از دام من گریخته است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم
نگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم
ز بس زهر شکایت خوردم و بر لب نیاوردم
به سبزی می زند تیغ زبان چون پسته در کامم
اگر از شکوه دوران خموشم، نیست خرسندی
[...]
زحال من چسان آگاه گردد شوخ خودکامم
که قاصد را بلب ماند نی شد ناله پیغامم
چنان سیل سرشکم کرده طوفان در شب هجران
که موج اشک شد انگشت حیرت بر لب بامم
بحسرت بگذرانم بسکه دور از شکرین لعلی
[...]
به این طاقت نمیدانم چه خواهد بود انجامم
نگین بینقش میگردد اگرکس میبرد نامم
به رنگ نقش پا دارم بنای عجز تعمیری
به پستی میتوان زد لاف معراج از لب بامم
هزاران موج ساحل گشت چندین قطره گوهر شد
[...]
بدام اندیشه از گلشن بگلشن بیم از دامم
نه در گلشن قرارم بود و نه در دام آرامم
سروشی دوش در مستی ز جانان کرد پیغامم
که گر مشتاق مایی عکسی افتاده است در جامم
ز شب تا صبح بودم بر در میخانه رحمت
سحر پیر مغان جامی ز رأفت کرد انعامم
بزن زآن آتشینصهبا تو ساقی آتشم بر جان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.