|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ندید کشتِ امل قطرهای ز جوی کسم
به آب آینه رو شست چهرة هوسم
نسیم بوی گلی تازه بر مشامم زد
به احتیاط بگیرید رخنة قفسم
فغان که شیونم آخر به گوش کس نرسید
میان قافله گم گشت نالة جرسم
به دست کوتهم اندیشة بلندی هست
هوای جلوة عنقاست در پر مگسم
هزار مطلب سر بسته در دلم گر هست
ولی ز شرم طلب تنگ میشود نفسم
کلاه گوشة فقرم به فرق ارزانی
کزو به دولت جاید هست دسترسم
گذشت تیغ وی از ننگ خون من فیّاض
قبول شعله نگردید مشت خار و خسم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و احساسی به بیان مشکلات و دردهای درونی خود میپردازد. او به احساساتی چون عشق، غم، انتظار و حسرت اشاره میکند و از مبارزاتش با این احساسات میگوید. در طول شعر، به نمادهایی مانند مژه، خزان، برگ و گل اشاره شده که نشاندهنده جدایی و ناپایداری زندگی است. شاعر در نهایت به این نتیجه میرسد که در این حیات، نباید از مرگ ترسید و با اشتیاق به زندگی ادامه دهد، حتی اگر در انتظار عشق باشد. او همچنین به عجز و ناتوانی خود در برابر عشق و احساسات اشاره میکند و بیان میکند که چگونه این احساسات او را به شدت تحت تأثیر قرار دادهاند.
هوش مصنوعی: کسی که به سراغ امید و آرزو میرود، هرگز وجود خود را در آب زلال آینه نمیبیند و به دنبال زیباییهای درونش نمیگردد. در واقع، او از لذتها و خواستهها دور مانده است و در جستجوی آنها، به خود واقعیش نگاه نمیکند.
هوش مصنوعی: نسیم عطر گل تازهای را به دورم میآورد و باید با احتیاط مراقب باشید که در قفسم جایی برای ورودش نباشد.
هوش مصنوعی: آه و فریاد که صدای نالهام به کسی نرسید، در میان جمعیت گم شدم و صدای شکستن دلم ناشنیده ماند.
هوش مصنوعی: اندیشهی محدود انسانها باعث شده که آنها نتوانند به بلندی و عظمت فکر کنند، همچنان که پرواز در فضای وسیع و بینهایت برای پرندگان افسانهای و جذاب است.
هوش مصنوعی: در دل من هزاران اندیشه و موضوع وجود دارد، اما به خاطر شرم و خجالت، نفسام تنگ و دشوار میشود.
هوش مصنوعی: کلاه فقر بر سرم دارم و آن را به قیمت ارزان به دست آوردهام، از طریق همین فقر است که به دولت و ثروت دسترسی پیدا میکنم.
هوش مصنوعی: تیغ او از ننگ و عذاب من گذشت و در برابر آن، آتش شعلهور نشد. دست من پر از خار و دشمنی بود، اما او به آن اهمیت نداد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.