|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کند
نامه هم کی رفع وسواس خیالم می‌کند
پیکر کوه آب می‌گردد ز شرح درد من
کی تنک رویی چو کاغذ عرض حالم می‌کند
در میان حسرت و غم گه چو کوهم گه چو کاه
من ز غم می‌نالم و حسرت حلالم می‌کند
من که با یادش دمی هرگز نمی‌آیم به خویش
شوق بی‌طاقت چه تکلیف وصالم می‌کند!
آسمان فیّاض با کس در کهن‌سالی نکرد
آنچه با من طفل شوخ خردسالم می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس عمیق غم و شوقی می‌گوید که به خاطر یاد محبوبش تجربه می‌کند. او به قاصدی اشاره می‌کند که نمی‌تواند درد و ملال او را درک کند و در تلاش است تا احساساتش را انتقال دهد، اما موفق نمی‌شود. شاعر از تنهایی و حسرت‌هایش می‌نالد و احساس می‌کند که در وضعیت خاصی بین کوه و کاه قرار دارد. او می‌گوید که هرگز نمی‌تواند به خود بیفتد و شوق بی‌پایانش برای وصال محبوبش او را آزار می‌دهد. در نهایت به دست‌نوشته‌هایش و آسمان اشاره می‌کند که هرگز او را از غم و دردش رها نکرده است.
هوش مصنوعی: فرستاده‌ای که بی‌خیال و رنج است، نمی‌تواند حال و هوای غم و اندوه من را توضیح دهد. نامه‌ای هم که می‌رسد، هیچ کمکی به آرام کردن افکار پریشانم نمی‌کند.
هوش مصنوعی: کوه به خاطر درد من، مانند آب متلاطم می‌شود. چهره‌ام که مانند کاغذ نازک است، حال و روز مرا نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: گاهی در عمق غم و حسرت غرق می‌شوم و گاهی مانند کاه سبک می‌شوم. در این حال، غم‌های من صدای ناله‌ام را در می‌آورد و حسرتی که دارم، گاهی راحتی از یاد می‌برد.
هوش مصنوعی: من که همیشه با یاد او هستم و هیچ وقت به خودم نمی‌آیم، این اشتیاق بی‌پایان چه بر سر ارتباطم با او می‌آورد!
هوش مصنوعی: آسمان بخشنده در دوران پیری‌اش با هیچ کس این کار را نکرد که با من، کودک بازیگوش و کوچک، می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.