|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش می‌کند
عندلیب از گوشه‌ها کنج چمن خوش می‌کند
دودة آشفتگی را یک خلف جز من نماند
سال‌ها شد تیره‌بختی دل به من خوش می‌کند
بی‌نصیبی نیستم در هر فن از تعلیم عشق
خاطر مشکل پسندش تا چه فن خوش می‌کند!
از نسیمت لاله مرهم می‌نهد بر داغ خویش
گل ز بویت زخم خود را در چمن خوش می‌کند
تا بیفتد چشم مرهم بر رخش فیّاض ما
داغ خود را در درون پیرهن خوش می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به آمدن بهار و شادی افراد در نقاط مختلف اشاره دارد، در حالی که خود به تنهایی در گوشه‌ای از چمن نشسته و غم و آشفتگی را تحمل می‌کند. او به بخت تیره‌اش و نبود یار اشاره کرده و از عشق و دردی که به دوش دارد، سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی‌های عشق و دلبستگی اشاره می‌کند و خواستار دیدار معشوقی است که بتواند التیام‌بخش دردهایش باشد. در انتها، او همچنان امید دارد که با دیدن معشوقش، زخم‌ها و دردهایش تسکین یابد.
هوش مصنوعی: بهار آمد و هر کس در جایی از وطن خود شادی و خوشی را تجربه می‌کند، در حالی که بلبل از گوشه‌های باغ، آواز خوشی سر می‌دهد.
هوش مصنوعی: به خاطر آشفتگی و پریشانی‌ام، هیچ کس جز من باقی نمانده است. مدت زیادی است که بدبختی بر من سایه افکنده، اما دل من هنوز خوش است.
هوش مصنوعی: من از هر نوع آموزشی درباره عشق بی‌نصیب نیستم و در دلش این سوال وجود دارد که کدام فن و آموزه می‌تواند او را بیشتر خوشحال کند.
هوش مصنوعی: نسیم تو مانند مرهمی عمل کرده و بر درد دل من می‌نشیند. گل‌ها که بوی تو را دارند، زخم‌های خود را در باغ نشان می‌دهند و آرامش می‌‌یابند.
هوش مصنوعی: نفرینی که از چشمان مرهم‌ساز ما به زیبایی او می‌تابد، زخم دل را در دل پیراهنی محبوب، به آرامی جوشانده و تسکین می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.