|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به بیوفایی و خیانت اشاره میکند و این پرسش را مطرح میکند که چرا فایز (شاعر) چنین کشتی را به ناحق در نظر گرفته است. او به این نکته اشاره میکند که دل سنگی که درون توست، از بیوفاییات آگاه بوده و این رفتار را نتیجه ترس از عرفان و عشق میداند.
هوش مصنوعی: تو در دل خود از بیوفایی دیگران آگاه بودی، اما خودت هم به سختی و سنگینی دل دچار بودی.
هوش مصنوعی: چرا فایز با بیعدالتی تو را به چنین وضعیتی کشانده است، آیا این رفتار به دین مسیحیت مربوط میشود؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز عمری هر کسی چون گاو و خر بود
همه چشمی و گوشی کور و کر بود
از او تا چارپایان دورتر بود
ز شیر آوردن او را درد سر بود
نه استغفار او را هیچ اثر بود
نه در وی گربه را روی نظر بود
نظرها گرم و جانها در جگر بود
خردها مست و دلها بیخبر بود
ولی اندر نهان کاری دگر بود
که خلقی زان حکایت بیخبر بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.