|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در مزاج درد خود ذوق مداوا سوختیم
نسخه اعجاز در دست مسیحا سوختیم
باد دامان تب امشب آتش ما تیز کرد
کز تف مژگان متاع هفت دریا سوختیم
مشرب پروانه ما را از گرانجانی رهاند
هر کجا دیدیم شمعی بی محابا سوختیم
هر کف خاکستر ما چشمه نظاره‌ایست
عشق در کارست اگر ما در تماشا سوختیم
شعله ما را پر پروانه‌ای پرسش نکرد
گرچه عمری بر مزار گبر و ترسا سوختیم
شمع‌سان در شعله پیچیدیم جان کایمن شویم
لیک در گام نخست از غیرت پا سوختیم
عصمت عزلت فصیحی نام خود گم کردنست
سالها از شرم خامیهای عنقا سوختیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی که ناشی از عشق و فراق است سخن می‌گوید. او به احساسات و تجارب خود در دنیای عشق اشاره می‌کند و از سوختن خود در آتش عشق و زیبایی شمع‌ها و پروانه‌ها می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که از تب و آتش عشق رنج می‌برد و در این مسیر، هویت و شخصیت خود را از دست داده و سالها در عذاب خامی و گناه به سر برده است. در نهایت، او به حالتی از شرم و ضعف در برابر عشق اعتراف می‌کند که همچون شمع در شعله می‌پیچد و می‌سوزد.
هوش مصنوعی: در حالی که در خلجان و درد خود به دنبال درمان بودیم، به نوعی شوق و امید سوختیم و با وجود اینکه نسخه‌ای جادویی در دست داشتیم، در نهایت ناامید شدیم.
هوش مصنوعی: امشب باد گرمای تب من را بیشتر کرد و ما از شدت اشک‌های چشم‌مان مثل آتش بودیم و به خاطر آن، همه چیزهای با ارزش‌مان از بین رفت.
هوش مصنوعی: پروانه‌ای که به آن اشاره شده، ما را از سختی‌ها و مشکلات رهایی بخشید. هر جا که شمعی را دیدیم که بی‌پروا در حال سوختن بود، ما نیز شجاعانه وارد عمل شدیم و عشق و شور را تجربه کردیم.
هوش مصنوعی: هر دمی که از ما می‌گذرد، مانند چشمه‌ای است که عشق را به نمایش می‌گذارد. اگر ما در این تماشا با عشق بسوزیم، این سوختن نتیجه‌ی عشق است که در حال نمایان شدن است.
هوش مصنوعی: شعله عشق ما، حتی پروانه‌ای را هم به پرسش واداشت، هرچند که ما سالها در کنار مزار کسانی از ادیان مختلف سوختیم و رنج کشیدیم.
هوش مصنوعی: ما مانند شمع به دور آتش چرخیدیم تا به زیباترین شکل تبدیل شویم، اما در اولین قدم به خاطر غیرتمان آسیب دیدیم و پاهایمان سوخت.
هوش مصنوعی: عزلت و دوری از جامعه نمی‌تواند ما را از وجود خویش آگاه کند. سالها به دلیل شرم و نادانی خود مانند پرنده‌ای افسون شده آتش گرفتیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.