این منم کز تو مرا حال بدین جای رسید
این تویی کز تو مرا روز چنین باید دید
من همانم که به من داشتی از گیتی چشم
چه فتاده ست که در من نتوانی نگرید
من همانم که مرا روی همی اشک شخود
من همانم که مرا دست همی جامه درید
زندگانی را با مرگ بدل باید کرد
چو مرا کار ازین کار بدین پایه رسید
دل من بستدی و باز کشیدی دل خویش
دل ز من بیگنهی باز نبایست کشید
نفریبی تو مرا کز تو من آگه شده ام
من نخواهم سخن و لابه تو نیز خرید
دل بدخواه من از انده من شادی کرد
دوستی کس چو تو بد عهد و جفا کار ندید
آنچنان کار بیکبار چنین داند شد
در همه حال زهر کار نباید ترسید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه گلایهٔ عاشقی از معشوق بیوفاست که روزی تنها به او چشم داشت و اکنون حتی نگاهش نمیکند. شاعر از اشک و جامهدریدن خود میگوید، مرگ را بهتر از این حال میداند و معشوق را به گرفتن دل و پس کشیدن دل خود بیگناهی او متهم میکند. سپس اعلام میکند که دیگر فریب التماس او را نمیخورد، از شادی دشمن در غمش مینالد و در پایان خود را دلداری میدهد که کارها ناگهان دگرگون میشود و نباید از هر چیز ترسید.
هوش مصنوعی: این منم که به خاطر تو حالم به اینجا کشیده است، و این تویی که به سبب تو باید چنین روز بدی را ببینم.
هوش مصنوعی: من همان کسی هستم که از همهٔ جهان فقط به من چشم دوخته بودی؛ چه پیش آمده که اکنون حتی نمیتوانی به من نگاه کنی؟
هوش مصنوعی: من همان کسی هستم که اشک چهرهام را میخراشید و دستم از غم جامهام را پاره میکرد؛ یعنی همان عاشق دلسوختهای که بودم هستم.
هوش مصنوعی: چون کار من در این عشق به چنین حدی رسیده است، باید زندگی را با مرگ عوض کرد و مردن بهتر از این زندگی است.
هوش مصنوعی: دلم را از من گرفتی و دل خودت را از من پس کشیدی؛ در حالی که من گناهی نداشتم و نباید دلت را از من برمیگرفتی.
هوش مصنوعی: دیگر نمیتوانی مرا فریب دهی، چون از حقیقت حال تو آگاه شدهام و حرفها و التماسهای تو را هم دیگر نمیپذیرم.
هوش مصنوعی: دشمن بدخواه من از غم من شاد شد؛ هیچکس دوستی به بدعهدی و ستمکاری تو ندیده است.
هوش مصنوعی: آن کار ممکن است ناگهان یکباره چنین شود و دگرگون گردد؛ پس در هر حالی نباید از هر پیشامدی ترسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شرابی به خمستان رو و بردار کلید
در او باز کن و رو به آن خم نبید
از سر و روی وی اندر فکن آن تاج تلید
تا ازو پیدا آید مه و خورشید پدید
دل مسکین مرا کژدم دوری بگزید
تا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
طرب از من بگریزاند و خود از من بگریخت
طرب از من برمایند و خود از من برمید
گر نیابمش بسا درد که من خواهم یافت
[...]
داستان پسر هند مگر نشنیدی
که از او بر سر اولاد پیمبر چه رسید
پدر او لب و دندان پیمبر بشکست
مادر او جگر عم پیمبر بمکید
خود به ناحق حق داماد پیمبر بگرفت
[...]
ای امیر امرای سخن و شاه سخا
به سخن مثل عطارد به سخا چون خورشید
توئی استاد سخن هم توئی استاد سخا
حاتم طائی شاگرد تو زیبد جاوید
میر میران توئی و ما همه رسمی توایم
[...]
این کبوتربچه هم عزم هوا کرد و پرید
چون صفیری و ندایی ز سوی غیب شنید
آن مراد همه عالم چه فرستاد رسول
که بیا جانب ما چون نپرد جان مرید
بپرد جانب بالا چو چنان بال بیافت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.