گنجور

 
بابافغانی شیرازی
 

چه بد گفتم که خونم زین جواب تلخ می ریزی

شکر داری و در جامم شراب تلخ می ریزی

دلی دارم بصد جا داغ و طعن مردمش بر سر

تو هم تا کی نمک بر این کباب تلخ می ریزی

باشک شور بختان خنده تا کی آه ازین عادت

چرا این تحفه ی شیرین در آب تلخ می ریزی

از آن یوسف شود روزی زلال خضر ای دیده

هر آن خوناب کز تعبیر خواب تلخ می ریزی

فغانی خون خود را آب کردی بس کن این گریه

چه گل چیدی که عمری این گلاب تلخ می ریزی