|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نام دل بردی و جان ناتوانم سوختی
این حکایت باز گو دیگر که جانم سوختی
از چراغ دیده ام روغن کشیدی شمع من
آتشی کردی و مغز استخوانم سوختی
صورت حال دلم روشنترست از آفتاب
با وجود آنکه از مردم نهانم سوختی
مست بودی گفتمت در دیدهٔ من خواب کن
در غضب رفتی و از چندین گمانم سوختی
از زبانت هر سخن گویا زبان آتشست
یاد دار این نکته کز تاب زبانم سوختی
تا رسیدم پیش در پروانه ی قتلم رسید
مجلست نادیده هم در آستانم سوختی
نامهٔ شوقت فغانی شعلهٔ داغ دل است
قصه کوته کن که از آه و فغانم سوختی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج عشق سخن می‌گوید. او از محبوب می‌خواهد که داستان دل‌سوزی‌اش را بیان کند و بیان می‌کند که چگونه عشق او را به شدت آزار داده است. شاعر احساس می‌کند که محبوب، با وجود دانستن حال او، به او آسیب می‌زند و ناراحتی‌های روحی‌اش را افزایش می‌دهد. در نهایت، او از یاد آتشین کلمات محبوب خود می‌گوید که قلب و جانش را می‌سوزاند و از این درد ناشی از عشق، دیگر نمی‌تواند تحمل کند.
هوش مصنوعی: دل من را با نامت بردی و جان ضعیف من را سوزاندی. این داستان را دوباره بگو که جانم دوباره سوخت.
هوش مصنوعی: از چشمانم اشک‌هایی را به خاطر تو ریختی، شمع نور من را خاموش کردی و دلم را به آتش کشیدی.
هوش مصنوعی: حال و وضعیت قلب من از نور آفتاب روشن‌تر است، با وجود اینکه در درون خودم پنهان مانده‌ام و عذابی را تحمل می‌کنم.
هوش مصنوعی: تو حالتی مست داشتی و من از تو خواستم که در چشمانم خواب کنی، اما تو در کینه و خشم رفته‌ای و در نتیجه، از گمان‌ها و تصورات من ناراحت شدی و آسیب دیدی.
هوش مصنوعی: از دهانت هر کلمه‌ای که می‌شنوم، مانند آتش سوزان است. به یاد داشته باش که با کلماتت باعث شدی قلب من بسوزد.
هوش مصنوعی: وقتی به در خانت رسیدم، پروانه‌ای که نمادی از عشق و فداکاری است به خاطر من سوخت. حتی قبل از اینکه تو را ببینم، عشق و جذابت باعث شد دل من بسوزد.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر می‌گوید که نامه‌ای که در آن اشتیاقش را بیان کرده، نشان‌دهندهٔ داغی است که در دل او احساس می‌شود. او از طرف مقابل می‌خواهد که داستان را کوتاه کند، زیرا او با شنیدن ناله‌ها و گریه‌های او، دلتنگی و سوز او را درک کرده‌است و این موضوع او را به شدت می‌آزارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش کردی پرسش گرمی که جانم سوختی
آشکارا لطف کردی و نهانم سوختی
موج تبخال از دلم تا ساحل لب می‌رسد
بس که مغز آرزو در استخوانم سوختی
دوش با سبّابة مژگان گرفتی نبض دل
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.