ریخت شکوفه و مرا گریه برای او همان
غنچه شکفت و در دلم خار جفای او همان
هر طرف از چمن گلی خاست برای بلبلی
در دل خاکسار من تخم وفای او همان
جان بلب رسیده را آینه گشت تیغ تو
بود بمنزل عدم راهنمای او همان
دل چو بحیله و فسون باز نماید از جنون
قطع نظر ز بودنش هست دوای او همان
شد ز نظاره ی رخت هوش فغانی ای صنم
هست بطاق ابرویت دست دعای او همان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و درد جدایی خود سخن میگوید. او به زیباییهای عالم و شکوفایی گلها اشاره میکند و میگوید که غم فراق محبوبش همچنان در دل او زنده است. در این شعر، دل او مانند دریا به جنون و فریب میآید و حضور محبوب را همچون راهنمایی میداند که او را از یأس نجات میدهد. شاعر در پایان، به زیبایی چهره محبوبش که بر او تأثیر عمیق گذاشته، اشاره میکند و دعا و نیایش را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: شکوفهها ریختند و این باعث شد که من برای او گریه کنم، همانطور که غنچهای باز میشود. در دلم نیز درد و رنج ناشی از بیوفایی او مانند خاری است که به وجود آمده.
هوش مصنوعی: هر جا که گلهایی از چمن رویید، بلبلی میتواند در دل زمینی که خاکی و بیادعاست، تخم وفا و محبت خود را بگذارد.
هوش مصنوعی: جان بلب رسیده، به آینهای تبدیل شده که تیغ تو در آن نمایان است و این تیغ، راهنمای او به سوی عدم و نابودی است.
هوش مصنوعی: دل مانند دامی است که به طرز فریبندهای بازش مینماید و از جنون و دیوانگیاش فارغ است. درمان این دل همان عشق و محبت است.
هوش مصنوعی: از تماشای چهرهات بیهوش شدم، ای معشوق! او به خاطر زیبایی ابروهایت، دعاهایش را به تو تقدیم میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.