|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شب آن بدمهر را با غیر چون یکرنگ می‌دیدم
به بخت خود دل بدروز را در جنگ می‌دیدم
به ظاهر می‌نمود آن بی‌وفا دلگرمیی با من
ولی در باطنش دل سخت‌تر از سنگ می‌دیدم
به راهی با رقیبان دیدم آن بدمست را ناگه
نگفتم یک سخن با او محل چون تنگ می‌دیدم
مرا منشان به پهلوی رقیب ای شمع کز بزمت
نمی‌گشتم چنین محروم اگر این ننگ می‌دیدم
فغانی کز فغان یک دم نیاسودی چه شد یارب
که او را دوش در بزم تو بی‌آهنگ می‌دیدم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس درد و ناامیدی خود نسبت به معشوقه‌ای بی‌وفا سخن می‌گوید. او می‌بیند که معشوقه‌اش ظاهراً دلگرم و مهربان است، اما در باطن سرد و بی‌رحم مانند سنگ است. شاعر در فضایی پر از رقیبان قرار دارد و نمی‌تواند با معشوق صحبت کند چون شرایط را نامناسب می‌بیند. او به ننگ و حسرت خود نسبت به محرومی‌اش از محبت معشوق اشاره می‌کند و به تاسف از بی‌خبری خود از وضع معشوق در شب بزم می‌پردازد. احساس فغانی از فریاد و دلشکستگی در نهایت در این شعر مشهود است.
هوش مصنوعی: در شب، بی‌وفایی او را با دیگری به‌گونه‌ای می‌دیدم که گویی همه چیز یکسان است. به خاطر سرنوشتم، دل مضطربم را در چالش و درگیری می‌دیدم.
هوش مصنوعی: ظاهراً آن بی‌وفا به من دلگرمی می‌داد، ولی در درونش احساسی سرد و سخت‌تر از سنگ داشتم.
هوش مصنوعی: در جایی که با رقبای خود در حال حرکت بودم، ناگهان آن فرد مست را دیدم. به دلیل اینکه وضعیت مناسبی نبود، نتوانستم حتی یک کلمه با او صحبت کنم.
هوش مصنوعی: به من نگو که در کنار حریف باشم، ای چراغی که اگر به مهمانی‌ات می‌آمدم، این عذاب و ننگ را نمی‌دیدم.
هوش مصنوعی: فغانی تمام شب از درد و اندوه بی‌وقفه ناله می‌کرد، چه شد که ناگهان در مجالس تو او را بی‌سر و صدا دیدم؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.