سروت که لاله رنگ شد از باده ی زلال
طوفان آتشست عیان در قبای آل
سر می کشد نهال قدت از دم مسیح
در بوستان کیست بدین نازکی نهال
خوش آهویست چشم شکار افگنت ولی
هرگز شکار کس نشد آن نازنین غزال
دُر در صدف اگر ز لطافت کند سخن
یابد ز لعل و گوهر لطف تو گوشمال
می سوزم از نظاره ی آن روی آتشین
از بس که سحر کرده بر آتش ز خط و خال
یاقوت لعل سای تو از عشوه در سخن
برگ گلبست جلوه کنان در قبای آل
بیند ز نور شمع تجلی شهید عشق
عکس مه جمال تو در دیده ی خیال
روی جهان فروز تو در جلوه ساخته ست
ذرات را بنور خود آیینه ی جمال
آشفته بلبلیست فغانی درین چمن
محروم مانده از حرم گلشن وصال
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی و لطافت عشق و معشوق پرداخته است. در این متن، شاعر به باده زلالی اشاره میکند که سروها را لالهگون کرده و طوفان آتشین عشق را در دل دارد. او به قد و نازکی معشوق اشاره میکند و از زیبایی چشمهای او سخن میگوید که هیچکس نمیتواند او را شکار کند. شاعر همچنین از لطافت کلام در صدف و سوز و گداز خود از دیدن روی آتشین معشوق صحبت میکند. در نهایت، او از آشفتهگی بلبل در چمن و دوری از وصال گلشن یاد میکند، که نشاندهنده فراق و longing (عشق دور) است.
هوش مصنوعی: وقتی که رنگ لالهها به خاطر نوشیدن شراب زلال تغییر میکند، نشانهای از آتش طوفانی است که به وضوح در لباس خاندان مشخص است.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت انسانی اشاره دارد که با وجود آسیبپذیری، میتواند به رشد و شکوفایی بپردازد. با الهام از دم مسیح، نماد زندگی و قدرت، نهالی در بوستانی که به زیبایی وصف شده، سر برآورده است. این نهال که به لطافت خود میبالد، نشاندهنده روحی است که با نازکی و زیبایی خود توانسته است در دنیای سخت و چالشها دوام بیاورد.
هوش مصنوعی: چشمان زیبای او همچون آهوست که مناسب شکار است، اما هرگز هیچکس نتوانسته است او را به تصرف درآورد. آن معشوق زیبا همیشه آزاد و دور از دسترس باقی مانده است.
هوش مصنوعی: اگر مروارید در صدف به دلیل نرمیاش صحبت کند، از زیبایی و مهربانی تو میتواند درس بگیرد.
هوش مصنوعی: به خاطر تماشای چهرهای زیبا و خیرهکننده، به شدت دلم آتش میگیرد، زیرا آن زیبایی به اندازهای دلربا است که دل را میسوزاند و مجذوب خود میکند.
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و جذابیت چشمگیر محبوبش اشاره میکند. تصویر یاقوت و لعل نماد جواهرات گرانبهایی هستند که ناشی از زیبایی ظاهری و فریبندگی محبوب است. همچنین به گل و زیباییهای طبیعی اشاره میکند، که در نهایت نشان دهندهی لطافت و جاذبهای است که محبوب به آنها میبخشد. یعنی، محبوب با سخن و رفتارش مانند گلی زیبا و گوهرین میدرخشد و جلوهای خاص به زندگی میبخشد.
هوش مصنوعی: شمع روشن میتابد و نور آن تصویر زیبای محبوب را در خیال زنده میکند.
هوش مصنوعی: نور تو باعث روشنی و درخشندگی تمام ذرات جهان شده و به واسطه آن، زیبایی تو به صورت آیینهای در آنها نمایان است.
هوش مصنوعی: در این چمن، بلبل پر از اندوه و نالهای سر داده است، چرا که از باغ خوشبختی و وصالِ معشوق، محروم مانده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاها هزار سال بعزّ اندرون بزی
وانگه هزار سال بملک اندون ببال
ای اختیار ایزد دادار ذوالجلال
تاج از تو با شرف شد و تخت از تو با جمال
مسعود شهریاری کز فر عدل تو
بر ملک روزگار چو نام تو شد به فال
کرده نهال جاه تو را دست مملکت
[...]
هست از سفال جامه سیکی برآمده
اندر سفال جامه سیکی بود حلال
نی نی نه نه نه نی نه نی نی به هیچ وقت
لا لا لا لا لل لا لا لا لا به هیچ حال
توحید لایزال نیاید چو در مقال
روشن کنم ضمیر به توحید ذوالجلال
ترجیع کن که آمد یک جام مال مال
جان نعره میزند که بیا چاشنی حلال
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.