دلم آه سحر چون با دعا دمساز گردانید
ز غربت آفتاب من عنان را باز گردانید
هوای دلکش صحرا و آب دیدهٔ عاشق
نهال نازکش خوش‌تر ز سرو ناز گردانید
کدام ابرو کمانت یار و همدم شد درین رفتن
که چشم عشوه‌سازت را شکارانداز گردانید
فدای بازی اسبت دل ممتاز درویشان
که بس شاهانه‌ات از همرهان ممتاز گردانید
ربود از نرگست باد خزانی رنگ دلداری
غرورت غمزهٔ مستانه را غماز گردانید
هوای زلف مشک‌آمیز و چشم سرمه‌سای تو
چو تار عنکبوتم زار و بی‌آواز گردانید
مقدس آتشی کان از نهاد شمع سر برزد
ز روی تربیت پروانه را جانباز گردانید
صبا آورد گرد دامن پیراهن یوسف
در بیت الحزن را پردهٔ صد راز گردانید
همینت بس فغانی در بلاد پارسی‌گویان
که عشقت عندلیب گلشن شیراز گردانید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساسات عمیق خود را نسبت به عشق و زیبایی توصیف می‌کند و از غربت و فاصله‌هایی که بین او و محبوبش وجود دارد، سخن می‌گوید. او به یاد لحظات شیرین و دلکش صحرا و بازی‌های چشم‌نواز معشوقه‌اش می‌افتد و از جذابیت‌های او، مانند ابرو کمانی و زلف مشکین، تحسین می‌کند. شاعر ناز و غرور محبوب را ستوده و از تأثیراتی که عشق بر روحش داشته، سخن می‌گوید. در آخر، او عشقش را به عنوان منبع الهام و زیبایی در شعر فارسی معرفی می‌کند و از شکوه عشق خود به معشوق می‌گوید.
هوش مصنوعی: دل من با شروع صبح و دعا، به شعف و آرامش رسید. از تنهایی و دوری آفتاب، کنترل و هدایت خود را دوباره به دست گرفتم.
هوش مصنوعی: هواي دلنشين صحرا و اشک عاشق، بهتر و زیباتر از درخت سرو نرم و لطیف است.
هوش مصنوعی: کدام ابرو و کمان زیبایت همراه و همسفر تو در این مسیر شد، در این رفتن که چشم فریبنده‌ات، شکار را به دام انداخت؟
هوش مصنوعی: جانم فدای بازی و حرکات اسب تو، ای دل پسند درویشان، که به خاطر همراهی با تو، به خوبی و اشرافیت شاهان دست پیدا کرده‌اند.
هوش مصنوعی: باد خزانی رنگ دلداری را از چشمان نرگس ربود و غمزه ی مستانه ی تو را به دیگران نشان داد.
هوش مصنوعی: هوای گیسوی خوشبو و چشم‌های سیاه تو، مثل تارهای عنکبوت من را بی‌صدا و نزار ساخته است.
هوش مصنوعی: آتش مقدسی که از وجود شمع به وجود آمده، باعث شده که پروانه به عشق آن شعله جان خود را فدای آتش کند.
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی گرد و غبار دامن پیراهن یوسف را به خانه غم آورد و پرده‌ای از صد راز بر آن افکند.
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده است که در سرزمین پارسی‌زبانان، صدای فغان و ناله‌ای به گوش برسد؛ زیرا تو مانند پرنده‌ای خوش خوان، گلشن شیراز را زینت بخشیده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.