آنچه در پرده بد از پرده به در میدیدم
پردهای کز سلف آید به نظر میدیدم
واندر آن پرده، بسی نقش و صور میدیدم
بارگههای پر از زیور و زر میدیدم
یک به یک پادشهان را به مقر میدیدم
همه بر تخت و همه، تاج به سر میدیدم
همه با صولت و با شوکت و فر میدیدم
صف به صف لشکر با فتح و ظفر میدیدم
وز سعادت همه سو، ثبت اثر میدیدم
و آن اثرها، ثمر علم و هنر میدیدم
جمله را باز، چو دوران به گذر میدیدم
هر شهی را ز پس شاه دگر میدیدم
چونکه ناگاه به بستان، سر خر میدیدم
یزدگرد، آخر آن پرده پکر میدیدم
شاه و کشور همه، در چنگ خطر میدیدم
زآن میان نقش، از آن پس ز عمر میدیدم
سپس آن پرده دگر زیر و زبر میدیدم
نه ز کسری خبری، نی طاقی
وآن خرابه به خرابی باقی
این همه واهمه، چون رخنه در اندیشه نمود
اندر اندیشه من بیخ جنون ریشه نمود
وآن جنونی که ز فرهاد، طلب تیشه نمود
سر پر شور مرا نیز، جنون پیشه نمود
آخر از خانه، مرا رهسپر بیشه نمود
بگرفتم ره صحرا و روان
شدم از خانه سوی قبرستان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: راوی گذشتهٔ ایران را مانند فیلمی بر پرده میبیند: شکوه پادشاهان، سپاهیان پیروز و آثار دانش و هنر، که پادشاهانش یکی پس از دیگری میآیند و میروند. این نمایش با درماندگی یزدگرد، هجوم سپاه عمر و ویرانی کامل طاق کسری پایان مییابد. اندوه این تصویرها راوی را به جنونی مانند جنون فرهاد میکشاند و او از خانه به سوی صحرا و گورستان میرود، که زمینهساز بخش بعدی نمایشنامه است.
هوش مصنوعی: آنچه را در پس پرده پنهان بود، آشکار میدیدم؛ گویی پردهای از روزگار گذشتگان پیش چشمم نمایش داده میشد، مانند پردهٔ سینما.
هوش مصنوعی: در آن پرده نقشها و تصویرهای بسیار میدیدم و کاخها و بارگاههایی پر از زینت و طلا.
هوش مصنوعی: پادشاهان را یکییکی بر جایگاه خود میدیدم که همه بر تخت نشسته و تاج بر سر داشتند.
هوش مصنوعی: همه را با هیبت و شکوه و فرّ شاهی میدیدم و سپاهیان را صفبهصف، پیروز و کامیاب.
هوش مصنوعی: در هر سو نشانههای خوشبختی و آبادانی ثبت شده بود و آن آثار را حاصل دانش و هنر میدیدم.
هوش مصنوعی: باز همه را میدیدم که مانند گردش روزگار میگذرند و هر پادشاهی جای خود را به پادشاهی دیگر میدهد.
هوش مصنوعی: تا آنکه ناگهان در آن باغ آباد، سر خری پیدا شد، یعنی نشانهٔ شوم و نابهجای ویرانی؛ و در پایان آن پرده، یزدگرد را اندوهگین و درمانده میدیدم.
هوش مصنوعی: پادشاه و کشور را در چنگال خطر میدیدم و از آن پس، در میان آن نقشها، تصویر عمر را میدیدم که به ایران تاخت.
هوش مصنوعی: پس از آن، آن پرده و آن همه شکوه را زیر و رو و ویران میدیدم.
هوش مصنوعی: دیگر نه از خسرو انوشیروان نشانی مانده بود و نه از طاق کسری؛ تنها آن ویرانه، ویرانتر از پیش، به جا مانده بود.
هوش مصنوعی: وقتی این همه ترس و اندوه در فکرم رخنه کرد، ریشهٔ جنون در اندیشهام جای گرفت.
هوش مصنوعی: همان جنونی که فرهاد را به دست گرفتن تیشه واداشت، سر پرشور مرا هم به دیوانگی کشاند.
هوش مصنوعی: سرانجام این جنون مرا از خانه بیرون کرد و به سوی بیشه و بیابان روانه ساخت.
هوش مصنوعی: راه صحرا را پیش گرفتم و از خانه به سوی گورستان روان شدم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.