آنی که فلک دلت ز خارا کرده است
رخسار تو با ماه مدارا کرده است
پنهان چه کنی روی که اندر عالم
عشق تو قیامت آشکارا کرده است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آنی که فلک دلت ز خارا کرده است
رخسار تو با ماه مدارا کرده است
پنهان چه کنی روی که اندر عالم
عشق تو قیامت آشکارا کرده است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر معشوقی را خطاب میکند که دلی سخت چون سنگ خارا دارد و چهرهای همپایهٔ ماه. سپس از او میپرسد چرا رویش را پنهان میکند، در حالی که عشق او در جهان قیامتی آشکار به پا کرده است. در این رباعی میان پنهان کردن روی و آشکار شدن آشوب عشق تقابلی ساخته شده است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که آسمان دلت را از سنگ خارا ساخته، یعنی سنگدل و بیرحمی؛ چهرهٔ تو با ماه سازگاری و همراهی میکند و در زیبایی همپایهٔ ماه است.
هوش مصنوعی: چرا چهرهات را پنهان میکنی، در حالی که عشق تو در جهان آشوبی چون قیامت آشکارا برپا کرده است؟ پنهان کردن رخ سودی ندارد، چون عشقت همه را به شور آورده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.