مرا عشق تو از من جان بپرداخت
همه تاریکی از روشن بپرداخت
به عشقت هر که چون من گشت مسرور
ز بار عقل و جان گردن بپرداخت
دلت در لافگاه سست عهدی
به عشوه سخت از آهن بپرداخت
غمت را دوست دارم زآن که مهرش
مرا از دوست وز دشمن بپرداخت
به جزع از دیگران جان بر که لعلت
به یک خنده ز کار من بپرداخت
عمادی تا به سودای تو پیوست
فرشته گشت زاهریمن بپرداخت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه بر ردیف «بپرداخت» ساخته شده که به معنای تهیکردن و فارغکردن است. عاشق میگوید عشق معشوق او را از جان و عقل و از دوست و دشمن فارغ کرده است. سنگدلی و پیمانشکنی معشوق و کشندگی چشم و لب او را نیز وصف میکند. در پایان، شاعر عشق را مایهٔ پاکی خود میداند که او را فرشتهخو کرده و از اهریمن رهانده است.
هوش مصنوعی: عشق تو مرا از خودم تهی کرد و جانم را از من گرفت؛ و همهٔ تاریکی را از روشنی زدود و آن را پاک کرد.
هوش مصنوعی: هر کس مانند من در عشق تو شادمان شد، گردنش را از بار عقل و جان رها کرد و از آنها آسوده شد.
هوش مصنوعی: دل تو در میدان لافزدن و پیمانشکنی، با ناز و عشوه سختی را از آهن گرفت؛ یعنی در سنگدلی از آهن هم سختتر شد.
هوش مصنوعی: غم عشق تو را دوست دارم، زیرا محبت آن مرا از دوست و دشمن فارغ کرد و به هیچکس جز تو مشغول نگذاشت.
هوش مصنوعی: با چشم سیاه و زیبایت جان دیگران را بربا، زیرا لب سرخت با یک خنده کار مرا تمام کرد و از من فارغ شد.
هوش مصنوعی: عمادی از وقتی به سودای عشق تو پیوست، مانند فرشته شد و خود را از اهریمن و بدی رهانید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.