زهی بنای ارم ساحت بهشت امین

که هم بهشت برینی و هم سپهر برین

به لطف و نور بهشی به حسن و زیب ارم

به فر و قدر سپهری به طول و عرض زمین

گشاده صحن تو چون عرص روضه با نزهت

کشیده سقف تو چون سقف کعبه با تمکین

خجل ز روی زمین تو روی باغ بهار

روان ز رشک هوای تو اشک فروردین

ز هر قصیده که گویم تو را به هر یک بیت

بیابم از تو ده احسان ز چرخ صد تحسین