گویند کسان عدالتی هست
این بنده که بی‌گمان ندیدم
این نام بسی شنیدم اما
افسوس از آن نشان ندیدم
آخر چه نیاز داشت بر نام
چیزی که در این جهان ندیدم
اینجا که زمین بود چنین است
ور گوئی از آسمان ندیدم
معراج بشر صفا و صلح است
جز نام از این و آن ندیدم
افسوس برای این کبوتر
در این قفس آشیان ندیدم
جز دود کباب مرغ دل‌ها
در مطبخ و خوان خان ندیدم
جز کشتن پیروان مزدک
در نامه‌ی خسروان ندیدم
نادیده بسی، بدیدم اما
چشم خوش مهربان ندیدم
یک تن ز هزار خوش سر و زلف
کو نیست سرش گران ندیدم
گوئی چه کنم که «سِفر هستی»
جز درخور کودکان ندیدم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یک اهل دل از جهان ندیدم
دل کو؟ که ز دل نشان ندیدم
چند از دل و دل که در دو عالم
یک دلدل دل روان ندیدم
صد قافلهٔ وفا فرو شد
[...]
از حرف بجز زیان ندیدم
غیر از تپش زبان ندیدم
بویی ز دوای ضعف طالع
درطبله آسمان ندیدم
از بیم گرفت و گیر صیاد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.