گنجور

 
عماد خراسانی

رفته بودی تو و دلمرده ز رفتار تو من

خوب شد آمدی ای کشته‌ی دیدار تو من

ستمت گرچه فزون است و وفا کم، غم نیست

کم کمک ساخته‌ام با کم و بسیار تو من

هر دلی نیست، عزیز دل من، لایق صید

باش همواره تو صیاد و گرفتار تو من

این سه ارزانی هم باد الهی همه عمر

بخت یار تو و تو یار من و یار تو من

هیچ دانی که در این دوری یک ماه چه رفت

یا چه دیدم ز غم و حسرت دیدار تو من

سال‌ها پیر شدم لیک جوان خواهم شد

لب نهم باز چو بر لعل شکر بار تو من

 
 
بیت‌یاب