|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت و ارزش فکر و اندیشههای نوین اشاره دارد. شاعر از خواننده میخواهد که این اندیشهها را گرامی بدارد، زیرا همانند جان پاک است. همچنین او به این نکته اشاره میکند که اگر انسان به اندیشههای خود توجه نکند و بر افکار کهنه باقی بماند، مانند جاهلیت خواهد بود. در نهایت، بر اهمیت پرورش و رشد اندیشههای نوین در زندگی تأکید میکند.
هوش مصنوعی: سخن جدید و خلاقی است که به تازگی به ذهن آمده، باید آن را گرامی بداری و مانند جان پاک خود از آن حفاظت کنی.
هوش مصنوعی: وقتی که انگیزه و آرزوی بزرگی در وجود انسان وجود دارد، باید تلاش کند تا از هر چیزی که مانع پیشرفت و سربلندیاش میشود دوری کند، حتی اگر آن چیز به اندازه یک علف بیارزش باشد.
هوش مصنوعی: اگر در زمان جاهلیت زندگی کرده باشی، حالا باید زندگیات را در زیر خاک سپری کنی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
محمد کآفرینش هست خاکش
هزاران آفرین بر جان پاکش
بگفت این و بر آمد جان پاکش
فرو برد این زمین در زیر خاکش
به خاک انداختند اندام پاکش
به آب دیده تر کردند خاکش
چنین تا چند کوشی در هلاکش
بترس آخر ز آه سوزناکش
خط عفوم بر آن حرف خطاکش
چو کلکم زان میفکن در کشاکش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.