گنجور

 
ابن یمین فریومدی

مرا پیشه شعرست و در وقت‌ها

اثرها پدید آید از پیشه‌ها

چو تیغ زبان اندر آرم ز کام

کنم از هِژَبْران تهی بیشه‌ها

ز تیغ زبان من آن کس که او

نیارد به خاطر در اندیشه‌ها

سرانجام داند که بر پای خود

ز نابخردی می‌زند تیشه‌ها