گنجور

 
ابن یمین فریومدی
 

مرا پیشه شعرست و در وقتها

اثرها پدید آید از پیشه ها

چو تیغ زبان اندر آرم ز کام

کنم از هژبران تهی بیشه ها

ز تیغ زبان من آنکس که او

نیارد بخاطر در اندیشه ها

سرانجام داند که بر پای خود

ز نا بخردی میزند تیشه ها