ساقی قدحی در ده گر هیچ می ات باقیست
کز سوختگی جانم در غایت مشتاقیست
گر خادم مسجد را قندیل بکف بینم
از شوق دلم گوید کاین ساغر و آن ساقیست
معنی طلب از باطن بگذر زره ظاهر
کاراستن صورت سالوسی و زراقیست
شنگرف لب لعلت زنگار خط سبزت
از صمغ سرشک من در غایت براقیست
مستوفی عشق تو در دفتر خرج من
جز صبر نمیراند مجموع غمت باقیست
گر ابن یمین بوسی از لعل تو برباید
معذور همیدارش کان از ره ذواقیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه و رندانه است که با درخواست شراب از ساقی آغاز میشود. شاعر چنان مشتاق است که چراغ خادم مسجد را جام شراب میبیند، و ظاهرآرایی زاهدانه را ریا میشمارد. سپس با تصویرهایی از نقاشی و حسابداری، زیبایی معشوق و تمامنشدن غم عشق را وصف میکند و در پایان بوسهربایی خود را به حساب ذوق و چشیدن میگذارد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر هنوز شرابی برایت مانده، جامی به من بده؛ زیرا جانم از سوز درون در نهایت اشتیاق است.
هوش مصنوعی: آنقدر مشتاق شرابم که اگر خادم مسجد را با چراغدانی در دست ببینم، دلم از شوق میگوید این چراغ همان جام است و آن خادم همان ساقی.
هوش مصنوعی: در پی حقیقت و معنای درونی باش و راه ظاهر را رها کن؛ زیرا آراستن ظاهر چیزی جز ریاکاری و فریبکاری نیست.
هوش مصنوعی: به زبان نقاشی میگوید: سرخی لب لعلگونت و سبزی موی تازهرستهٔ رخسارت، از اشکهای من که چون صمغ بر رنگها مینشیند، بسیار درخشان و براق شده است.
هوش مصنوعی: به زبان دیوانداری میگوید: حسابدار عشق تو در دفتر هزینههای من چیزی جز صبر را خرجشده ننوشته است؛ صبرم همه خرج شده، اما همهٔ غم تو هنوز بهصورت بدهی بر گردن من باقی است.
هوش مصنوعی: شاعر دربارهٔ خود میگوید: اگر ابن یمین از لب لعلگون تو بوسهای بربایَد، او را معذور بدار؛ زیرا این کار را از سر ذوق و چشیدن کرده است، نه از گستاخی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.