من ندیدم نشنیدم که بود در چمنی
همچو بالای تو سروی و چو رخ نسترنی
چند از رسته دندان چو عقد گهرت
صدفش جوهر فردی شده یعنی دهنی
تا گل عارضت اندر چمن حسن بود
کی خوش آید بدلم یاسمنی یاسمنی
دگر از مادر ایام نزاید پسری
چون تو یاقوت لبی سنگدلی سیمتنی
تا دلم بشکند اندر خم زلفت بطفیل
افکنی هر نفس از وی شکنی بر شکنی
مکن ایدوست بدستان مفکن در پایم
ز آنکه سر حلقه عشاق نیابی چو منی
تو شدی یوسف مصری و ولی ابن یمین
گشت یعقوب صفت ساکن بیت الحزنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف زیبایی معشوق است و قامت، چهره، دندان، دهان، لب و زلف او را با سرو، نسترن، مروارید و یاقوت میسنجد و او را بیمانند میشمارد. در ادامه شاعر از سنگدلی و نیرنگ معشوق شکایت میکند و خود را سرآمد عاشقان میخواند. در پایان، معشوق را به یوسف و خود را به یعقوبِ اندوهگین در بیتالحزن تشبیه میکند.
هوش مصنوعی: من هرگز ندیده و نشنیدهام که در هیچ باغی سروی به بلندی و رعنایی قامت تو و گل نسترنی به زیبایی چهرهٔ تو باشد.
هوش مصنوعی: دندانهای ردیفشدهٔ تو مانند گردنبندی از مروارید است و صدفِ این مرواریدها، یعنی دهان تو، چنان کوچک است که به جزء لایتجزّا (کوچکترین ذرهٔ تقسیمناپذیر) میماند.
هوش مصنوعی: تا وقتی گل چهرهٔ تو در باغ زیبایی شکفته است، هیچ گل یاسمن یا سمنی دیگر به دل من خوش نمیآید.
هوش مصنوعی: روزگار دیگر فرزندی مانند تو نخواهد زایید که لبی سرخ چون یاقوت، دلی سخت چون سنگ و تنی سپید چون نقره داشته باشد.
هوش مصنوعی: هر لحظه پیچ و تابی تازه بر پیچ و تاب زلفت میافکنی تا به سبب آن دلِ گرفتارِ من در خم زلف تو بشکند.
هوش مصنوعی: ای دوست، با نیرنگ و فریب مرا خوار و پایمال مکن، زیرا عاشقی مانند من که سرآمد همهٔ عاشقان باشد پیدا نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: تو در زیبایی مانند یوسف مصری شدی، اما ابن یمین در دوری از تو مانند یعقوب در کلبهٔ اندوه نشسته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این چه لطفست که ناموس صبا میشکنی
وین چه حلمست که دشمن به غلط میفکنی
دشمنان از سخن نرم تو مغرور شدند
وقت باشد که زیانکار شود خوشسخنی
چند ازین قاعدهها وقت درآمد که کنون
[...]
در همه شهر خبر شد که تو معشوق منی
این همه دوری و پرهیز و تکبر چه کنی
حد و اندازهٔ هرچیز پدیدار بود
مبر از حد صنما سرکشی و کبر و منی
از پی آنکه قضا عاشق تو کرد مرا
[...]
به شکرخنده بتا نرخ شکر میشکنی
چه زند پیش عقیق تو عقیق یمنی
گلرخا سوی گلستان دو سه هفته بمرو
تا ز شرم تو نریزد گل سرخ چمنی
گل چه باشد که اگر جانب گردون نگری
[...]
من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی
یا چه کردم که نگه باز به من مینکنی
دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست
تا ندانند حریفان که تو منظور منی
دیگران چون بروند از نظر از دل بروند
[...]
مست و شوریده چنانم که ز بی خویشتنی
من توام هیچ نمیدانم اگر خود تو منی
شرطِ اخلاص چنان است ز مبدایِ وجود
که نه من بر تو گزینم نه تو بر من شکنی
وقت وقتی چه شود گر به سرِ ما گذری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.