گنجور

 
ابن یمین فریومدی
 

زلف مشکین بر بنا گوش چو سیم افکنده ئی

از بنفشه بر سمن صد حلقه جیم افکنده ئی

ز ابن مقله خون چکاند ابن بواب از حسد

ز آنچنان شینی که اندر عین سیم افکنده ئی

بر گذرگاه صبا بگشاده ئی بندی ز زلفت

در جهان از عنبر سارا نسیم افکنده ئی

ایمسیحا دم قدم آخر مدار از ما دریغ

پرسشی کن چون توام زینسان کلیم افکنده ئی

لطف کن با وی ز تریاق لبم ده شربتی

مار مسکین چون برین قلب سلیم افکنده ئی

تا گرفتی ایدل اندر چین زلف او قرار

خویشتن را در شر و شور عظیم افکنده ئی

در دل ابن یمین مهر رخ چون ماه خویش

نشمری محدث که از عهد قدیم افکنده ئی