هست وقت عیش ساغر در دهید
آتشین آبی معطر در دهید
ساقیان گلعذار غنچه لب
آب لعل از ساغر زر در دهید
ای حریف مجلس آزادگان
ساقیانرا گو که ساغر در دهید
مطربان زهره آسارا بخوان
گو نوای نیک و در خور در دهید
کهربای چهره را سازیم لعل
آب چون یاقوت احمر در دهید
گر چه هست ابن یمین مست خراب
بی تعلل جام دیگر در دهید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با دعوت به نوشیدن و جشن، فضایی شاداب و سرشار از لذت را ترسیم میکند. او از ساقیان میخواهد که به مهمانی رنگ و عطر بیفزایند و با ساغرهایی از شراب خوشرنگ و معطر، مجلس را زنده کنند. حضور مطربان و نواهای دلانگیز نیز در این محیط شاداب و آزاد، تاکید بر اهمیت شادی و سرمستی دارد. در نهایت، شاعر خود را مست و سرمست توصیف میکند و از حاضران میخواهد که بیهیچ درنگی، ساغر دیگری به او بدهند.
هوش مصنوعی: زمان لذت و شادی فرارسیده است، پس بیایید تا جامی پر از نوشیدنی گرم و خوشبو را سرشار کنیم.
هوش مصنوعی: بیا و به مینوشان زیبایی که لبهایشان همچون غنچههای گل است، شراب قرمز را از جام زرین بدهید.
هوش مصنوعی: ای همراهان مجلس آزادگان، به ساقیان بگویید که برای ما جام را پر کنند.
هوش مصنوعی: خوانندگان موسیقی، با صدای دلنشین خود آوازهای زیبا و مناسب را بخوانند و به جمع بگویند که از این نوا لذت ببرند.
هوش مصنوعی: به چهرهی زیبا و درخشان، مانند کهربا و لعل قرمز، زیبایی و جلا میبخشیم.
هوش مصنوعی: هرچند ابن یمین در حال مستی و بیخبر از اوضاع است، اما بیزحمت یک جام دیگر به او بدهید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.