طالع سعد دلم زان رخ گلگون گیرد
خرم آندل که چنین طالع میمون گیرد
عاشق از دور فلک کام دل آنگه یابد
که بدندان لب میگون تو در خون گیرد
بی گل عارضت از خون جگر هر سحری
شبه آید رخ من رنگ طبر خون گیرد
ای بسا فتنه که آن غمزه فتانت کند
و آنگهی بر من آشفته مفتون گیرد
بجز آن رسته دندان و رخ خوب که دید
عقد پروین که وطن در مه گردون گیرد
زلف مشکین تو لیلی است کزو مجنونم
ای خوش آنروز که دست من مجنون گیرد
گفتم ایدل کم آن زلف سیه کارش گیر
کان نه ماریست که در وی دم افسون گیرد
دل مرا گفت چو زلفش مگر آشفته شدی
عاقل آخر کم آن حبل متین چون گیرد
سخن ابن یمین گوش کن ایعشوه فروش
تا همه گوش تو در گوهر موزون گیرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از بخت خوشی که از چهرهٔ معشوق مییابد و از رنج دوری او سخن میگوید. لب، چهره، دندان، غمزه و زلف معشوق را با تصویرهایی چون پروین در ماه و لیلی و مجنون وصف میکند. سپس گفتوگویی میان او و دلش میآید: او دل را از زلفِ مارگونه بر حذر میدارد و دل آن زلف را ریسمان استواری میداند که خردمند رهایش نمیکند. در پایان شاعر از معشوق میخواهد شعرش را چون گوهر به گوش بگیرد.
هوش مصنوعی: دلم بخت خوش و فرخندهاش را از آن چهرهٔ گلگون میگیرد. خوشا دلی که چنین بخت مبارکی نصیبش شود.
هوش مصنوعی: عاشق تنها زمانی از گردش روزگار به آرزوی دلش میرسد که لب سرخ و شرابرنگ تو را به دندان بگیرد و بگزد، چنانکه گویی آن را در خون فرو برد.
هوش مصنوعی: بی گل چهرهٔ تو هر سحر از خون دلی که میگریم، رخسار من سرخ میشود و رنگ طبرخون، یعنی سرخی تند، به خود میگیرد.
هوش مصنوعی: چه بسیار آشوبها که غمزهٔ فتنهانگیز تو برپا میکند و آنگاه گناهش را به گردن من شیفته و پریشان میاندازد.
هوش مصنوعی: جز ردیف دندانها و چهرهٔ زیبای تو، چه کسی دیده است که خوشهٔ پروین در دل ماه آسمان جای بگیرد؟ دندانها به پروین و چهره به ماه مانند شده است.
هوش مصنوعی: زلف سیاه و خوشبوی تو مانند لیلی است و من از عشق آن مجنون شدهام. خوشا روزی که دست من مجنون آن زلف را به چنگ آورد.
هوش مصنوعی: به دلم گفتم که از آن زلف سیاه و بدکردار دست بکش، زیرا آن ماری نیست که افسون و دعا بر آن کارگر شود.
هوش مصنوعی: دل در پاسخ گفت: گویا تو هم مانند زلف او پریشان و آشفتهحال شدهای. آدم خردمند چگونه از آن ریسمان محکم دست میکشد؟ «حبل متین» اشارهای قرآنی به رشتهٔ استوار است.
هوش مصنوعی: ای معشوق ناز فروش، سخن ابن یمین را بشنو تا گوش تو سراسر از گوهرهای سنجیده و موزون یعنی شعر او پر شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.